Emile van Dijk: "Op het hoogtepunt gestopt"
Naar aanleiding van het stoppen van HVV en de toetreding van dit elftal bij onze club een interview met Emile van Dijk (foto). Van Dijk was een van de HVV 'ers die met de seniorencommissie tot de afspraak kwam dat de vereniging zich aansluit bij Prinses Irene. Hij floot al regelmatig bij onze club, maar zijn eigen wedstrijden werkte hij dus af bij HVV. Via zijn vriend René van Eenbergen is hij bij die club beland, waar hij geen moment spijt van heeft gehad, zo vertelt hij! Hopelijk zetten hij en zijn team de goede teamspirit en de goede vorm door in de competitie van de KNVB. Want stoppen met een kampioenschap zoals afgelopen seizoen, wie doet ze dat na?
Wanneer ben je naar HVV gegaan? Waarom bleef je destijds niet bij Prinses Irene?
"HVV is in 1971 begonnen "( foto vlnr Staand: Tien Pittens, Koos de Veer, Tien van de Wetering, Toon Raijmakers, Toon Timmers, Brodje Kling Vic Herckenrath, Jo Herckenrath, Herman Lange.
Gehurkt: Theo Pennings, Toon van Venrooy, Luuk Bonaarts, Piet van Ravenstein, Piet Jacobs, Sjef Verwijst, Harrie van Uden.
"Ik ben bij FC Hoogstraat beland door mijn vriend René van Eenbergen, die toen al een aantal jaren bij de Hoogstraat voetbalde. Dit zal in het seizoen 1989/1990 geweest zijn. Ik ben bij Prinses Irene gestopt, omdat ik toen in een elftal kwam dat ik persoonlijk niet zo super gezellig vond. Ik had een keer meegedaan aan het Hoogstraat toernooi met het elftal van de Hoogstraat. Ik vond het erg gezellig, zowel het voetbal als de sfeer bij de club. Ik meldde mij daarna spontaan aan en tot op de dag van vandaag, heb ik daar nooit spijt van gehad. Dat is ook de grote kracht van HVV geweest de afgelopen 39 jaar denk ik. Naast de sfeer was dat ook het vroege tijdstip waarop je kan voetballen en je hoeft niet te trainen."
Waar kwamen jullie bij elkaar voor een wedstrijd en hoe werden zaken vooraf en achteraf geregeld(kaarten, spelerslijsten, speelvelden, kleedhokken e.d.)?
"We kwamen in de jaren 80/90 elke zondagochtend samen op de Hoogstraat voor Bloemisterij Rini van Dijk. Het zogenaamde "pulleke" van Toon Timmers. Hier stond ook altijd te lezen (er waren in die tijd nog geen mobieltjes en internet) hoe laat we moesten voetballen en de opstelling. Ons "clubhuis" was in de Achterstraat in de schuur bij de familie Bert Ketelaars. Toen Willy Ketelaars stopte met voetballen, mochten we zondagmorgen gebruik gaan maken van de accommodatie van 't Kos Koyer, waar Toon Timmers bestuurslid van was. Hier kwamen we tot afgelopen jaar bij elkaar voor en zeker na de wedstrijd. Wij hadden gewoon spelerskaarten, die je bij een gele of rode kaart in moest leveren, anders kreeg je nog een wedstrijd extra aan je broek. Kleedlokalen kenden we niet, het was gewoon de kicksen aantrekken langs de lijn."
Tegen wat voor teams moesten jullie altijd en wat voor voetbal werd er dan gespeeld? Zijn er nog andere regels dan bij de KNVB?
"In de Nisseroise competitie speelden we onder andere tegen WVV (Weijen), ZVV (de "Veren"), Het Tramstation, FC De Beekgraaf, FC Het Laar, SDO, Dijkse Boys, Van de Lee, Menzel en Kerkveld. In de RSU Uden) competitie speelden we in de derde divisie. In totaal waren daar vier divisies. Tegenstanders waren onder andere Torpedo 2, Upkaar, SVSB, Hoogstraat, OKB, Berkse Boys, Bosvogels, HHW, FC 't Kantje. In de Heesche competitie speelden we bijvoorbeeld tegen: Bosvogels, De Beemd, Driehoek, Frappant, Hemimex, Houthandel Verstegen, Kantje, Lunenburg, Tunneke, Unigar P. Strik, Heij en Heij.
Het voetbal was heel divers, omdat er oudere teams waren en teams die er net bij kwamen. Dat vergde een heel andere aanpak, zeker tegen die jonge gasten die net van een KNVB vereniging afkwamen en dus nog ' vers' in de buurtvoetbalcompetities kwamen. Dan was er soms geen houden aan en moesten we soms de term cafévoetbal weer uit de kast trekken, om niet afgedroogd te worden! Er waren geen andere regels dan bij de KNVB, al werden die niet door alle scheidsrechters toegepast! Zeker niet toen we nog in de RSU voetbalden en elk team voor zijn eigen scheidsrechter moest zorgen. Zo hebben we een keer tegen FC Upkaar moeten voetballen, die de kantinebaas achter de tap uittrokken om te fluiten op zijn klompen. Kregen we binnen een kwartier drie penalty's tegen! In Heesch was het enige verschil dat we twee keer dertig minuten voetbalden, dit in verband met de overvolle veldbezetting en iedereen toch vroeg wilde voetballen."
Hoe kijk je vooruit? Wat verwacht je van team en van de andere Prinses Irene teams qua samenwerking?
"Toen bekend werd dat de OHVC competitie stopte, was het toch wel flink balen om na 39 jaar een punt te moeten zetten onder de naam HVV. Na spoedberaad bleek er toch nog veel animo om nog verder met elkaar te voetballen. Ook het sociale aspect verliezen we niet uit het oog. We moeten nu ook terug kunnen vallen op spelers van Prinses Irene als wij er te kort zouden hebben en andersom moet dit natuurlijk ook het geval zijn. Anders krijg je een club binnen een club en dat is voor beide partijen zeker niet de bedoeling. Ook zullen er nog wel wat fanatiekelingen zijn die willen gaan trainen, dus dat zit wel snor. Er zal ook wel wat getraind moeten worden om dat extra half uur voetballen te overbruggen, zodat we niet na een uur met de tong op de schoenen lopen, maar daar ben ik niet zo bang voor."
Wat zijn jouw persoonlijke mooie herinneringen aan het voetbal bij HVV?
"
Het allermooiste in het voetbal is, dat geldt voor iedereen denk ik die het een keer mee heeft mogen maken, toch wel kampioen worden. Ikzelf heb dit twee keer mogen beleven, in 1992 (foto) en in 2010. Het kampioensfeest van 1992 staat nog in mijn geheugen gegrift. Het kampioensfeest werd in het huis gehouden van de toenmalige sponsor " Tapijtcentrum Nisseroi" ( Ad en Helma Coldenhoff ). Het was een feest om nooit te vergeten. Ook afgelopen jaar heeft de penningmeester flink in de buidel moeten tasten, omdat we ook nog de beker wonnen, dit waren ook prachtige dagen! Ook speelden we vroeger één wedstrijd per jaar tegen de voetbalclub van vliegbasis Volkel. We sloten daarna af in de officiersmess onder het genot van een biertje à 0,90 cent! Verder hebben we bijna een live bevalling meegemaakt in de taxibus, die ons naar huis bracht van onze jaarlijkse wedstrijd tegen FC Number One uit Tilburg. Nog geen half uur nadat we thuis waren, kregen we al het blije bericht van een geboorte!"
Speelt het team al jaren in dezelfde samenstelling en hoe zorgden jullie voor aanvulling? Allemaal vrienden van elkaar, of doelbewust gezocht naar bijvoorbeeld een keeper of een scorende spits?
"Er is op zich weinig verloop bij HVV geweest, de meesten zijn gestopt vanwege "ouderdom", waardoor we erg creatief moesten zijn om weer nieuwe spelers aan te trekken. Het was super als we er een goede speler bij konden krijgen, maar het allerbelangrijkste was dat de speler bij HVV paste. Dat wilde zeggen niet alleen zondags komen ballen, maar ook buiten het voetbal klaar staan voor HVV. Bijvoorbeeld om sponsorgelden binnen halen voor het toernooi, pilsje pakken na de wedstrijd en mee doen met activiteiten die we organiseerden, zoals feestavonden en weekendjes weg. Vaak waren het wel vrienden en of kennissen van een speler. Wij hebben echter, als een van de weinige (resterende) buurtvoetbalteams, nooit echt veel moeite hoeven doen om er spelers bij te 'ronselen'. Dit in tegenstelling tot vele andere buurtvoetbalteams die als bosjes omvielen de laatste 20 jaar."
Ik vraag me af wat de reden is dat het cafévoetbal op zijn retour is?
"Mijn mening is dat er tegenwoordig zoveel keus is in het sporten, zoals tennissen, fitnessen, et cetera, dat veel mensen een alternatieve keus hebben. Ook speelt de hoge leeftijd veel teams parten. Als je dan geen aanwas hebt, zit er maar een ding op en dat is stoppen. Natuurlijk mis je in een bepaald opzicht ook wel de luxe van een kantine en kleedlokaal, maar dit is ook weer de charme van het buurtvoetbal."
Dit jaar is het HVV toernooi door de vele afmeldingen een beetje in de soep gelopen. Het was altijd een succesnummer Blijft dit toernooi bestaan?
"Ik hoop dat we ook volgend jaar nog een toernooi kunnen organiseren, wat dat betreft is het HVV toernooi bijna een traditie geworden in Nistelrode. Het klopt dat we in de laatste week zes afmeldingen hebben gehad, terwijl we al vanaf februari met de organisatie waren gestart. Dat is zeer sneu voor zowel de organisatie als voor de deelnemende teams, maar toch willen we er zelfs dan er voor iedereen een geslaagd toernooi van maken. Dat het organiseren van dit soort toernooien steeds moeilijker wordt, blijkt ook uit het gegeven dat zelfs het "Jong Irene Toernooi" geen doorgang kon vinden door te weinig animo. Dat is toch een trend van de laatste jaren."