Nog een keer WK voetbal
Onze columnist kijkt in zijn rubriek "teruggefloten", nog eenmaal terug op het afgelopen WK. Hij haalt weer eens ouderwets hard uit naar FIFA voorzitter Blatter. Om dat duidelijk te maken gebruikt hij soms in een zin drie keer een woord met nagnoeg dezelfde betekenis (enge, verschrikkelijke, nare man), maar ook bejaarde, oude man is dubbelop. Opnieuw een lezenswaardig wel wat lang stuk dat, zo blijkt steeds weer, erg goed gelezen wordt door de bezoekers van deze site.
Helaas weer tweede!. Het heeft niet zo mogen zijn. Voor de derde keer in de voetbalhistorie op het WK greep Oranje naast het wereldgoud, maar wat waren we er kort bij met de open doelkans voor Arjen Robben.
Na de zilveren plakken van 1974 en 1978 moeten we opnieuw genoegen nemen met zilver. Het Nederlands elftal heeft daarmee een unieke kans laten liggen om voor het eerst in de geschiedenis wereldkampioen te worden en daarmee geschiedenis te schrijven.
De finale werd echter een fiasco. Na de prachtige kwartfinale tegen Brazilië (2-1) en de zwaar 
bevochten halve finale tegen Uruguay (3-2), zonder Suarez, plaatste Nederland zich voor de derde keer voor de eindstrijd.
Dat ik Spanje al eerder tot de favorieten van dit toernooi had gerekend hebt U ook al in mijn vorige verslagen van deze rubriek kunnen lezen. Zij plaatsten zich op overtuigende wijze voor de finale tegen Oranje, door in de halve finale de Duitsers geen enkele kans te geven. Vooral hun middenveld met Xavi (foto), Iniesta (!), Busquets en Alonso is van grote wereldklasse. Onze Oosterburen wisten er geen raad mee en kwamen op het einde zelfs conditioneel te kort. Wie had dat verwacht na de demonstratie tegen Argentinië dat ze met maar liefst 4-0 aan de kant schoven.
Vreselijk arrogant
Omdat ik mijn vakantie dit jaar in Duitsland vierde ervoer ik dat de klap daar hard aan kwam. Het was na de halve finale een stuk rustiger met de versierselen op de auto's.
Bondscoach Joachim Löw (foto) van Duitsland plaatste daarna, naar mijn mening, echter een vreselijk arrogante en verwaande opmerking. Voor de finale zei hij, dat de finale niet eens gespeeld hoefde te worden, omdat Spanje voor hem de grote favoriet was en wel met 5-0 zou kunnen winnen. Hier kwam de ouderwetse Duitse arrogantie weer naar boven. Gelukkig sprak ik ook Duitsers die ons de wereldtitel nu wel eens een keer gunden. Met name de caféhouder in Winterberg. (Goed voor zijn omzet met al die Oranje-fans!!). Daar heb ik dus de finale gekeken en de sfeer was mooi, maar een verkeerde afloop. Na de finale sprak ik nog wat Duitsers die zeiden dat inktvis Paul het bij het goede eind had. Kan dat dier niet in de pan!
Opgefokte indruk
Nu even ter zake: Terugkomend op de finale moet me ook wat van het hart. De karatetrap die Nigel de Jong uitdeelde in het begin van de wedstrijd tegen Alonso had direct rood moeten zijn. Op zo'n manier, hoe gek het ook klinkt, word ik liever geen wereldkampioen. 
De Oranjehemden stonden bol van de spanning en maakten een opgefokte indruk. Met veel te veel overtredingen, ook aan beide zijden, werd het daarom helaas geen gedenkwaardige finale. Het Nederlands elftal vocht voor wat het waard was (letterlijk en figuurlijk). Het werd door het harde spel ook steeds minder geliefd bij de Engelse scheidsrechter Howard Webb (foto), die zijn handen vol had aan deze wedstrijd. Hij floot bijzonder matig, al vind ik het zwak om alle schuld bij de scheidsrechter te zoeken. Wanneer Robben zijn doelkans wel had benut, hadden we daar ook niet meer over gepraat.
Voetbal gewonnen
Spanje ging er uiteindelijk met de titel vandoor. In de 2e helft van de verlenging tegen tien man wisten zij te scoren. Na een fout van Van der Vaart schoot Iniesta raak achter Stekelenburg (foto). De titel voor Spanje was binnen en we moeten er vrede mee hebben.
Uiteindelijk heeft dan toch het voetbal gewonnen! Maar wat waren we er weer kort bij. Bert van Marwijk heeft met zijn team Nederland weer op de wereldkaart gezet. Dat we als klein landje grote landen als Brazilië, Frankrijk, Engeland, Italië, Duitsland, Uruguay (allemaal voormalige wereldkampioenen! ) achter ons houden is een prestatie van formaat.
Het dubbele van dit toernooi is wel, dat je uiteindelijk toch met een kater blijft zitten.
Weinig genieten
Het WK in Zuid-Afrika zal in de herinnering blijven door de vuvuzuela's, slechte arbiters, coaches die niet willen verliezen en daar hun tactiek op aan aanpassen. Pas vanaf de achtste finales kregen we de mooiere wedstrijden. Engeland tegen Duitsland; Duitsland, Argentinië en Nederland tegen Brazilië. Toen ging het ergens om. Helaas heb ik over het algemeen te weinig kunnen genieten van mooi en aanvallend voetbal. Dat werd bij tijd en wijle geleverd door Duitsland en door Spanje.
Van het Nederlands elftal heb ik niet echt kunnen smullen, maar wel in de wedstrijden tegen Brazilië en Uruguay. Dat is geen verwijt aan Bert van Marwijk, want je speelt zoals je tegenstander het toelaat. Met tien man voor de pot is het nou eenmaal erg moeilijk om er door te komen. Dat bleek helaas de tendens van dit toernooi.
Te hard
Uitblinkers aan Oranjezijde vond ik keeper Maarten Stekelenburg (foto), Wesley Sneijder en Arjen 
Robben. Robin van Persie speelde een matig toernooi en bleef onder de maat. Dirk Kuyt, speelde opnieuw zeer nuttig en met veel inzet. Ook van vleugelspeler Eliah kunnen we in de toekomst nog gaan genieten.
Rafael van de Vaart speelde een matig toernooi en bleef onder zijn kunnen vond ik persoonlijk. Mark van Bommel speelde een goed toernooi op het middenveld met zijn compagnon Nigel de Jong. Helaas vervielen zij in de finale weer in hun oude gewoontes door veel te hard te spelen. Zij ontsnapten beiden aan een rode kaart. Het centrale duo achterin Mathijssen en Heitinga maakte een degelijke en betrouwbare indruk en weerstonden de (onterechte) kritiek van veel insiders. De backs Van Bronckhorst (speelde een goed toernooi!-zijn laatste!) en Van der Wiel maakten een goede indruk. Met name de prachtige uithaal van Van Bronckhorst in de halve finale tegen Uruguay, zal nog lang in de herinnering blijven. De titel gaat voor vier jaar echter niet naar Oranje maar Spanje!
We zullen er mee moeten leven.
Enge verschrikkelijke nare man
Tot slot: Machtswellusteling en FIFA baas Sepp Blatter (foto) was ook deze keer weer uit op zijn eigen gewin. Hij was trots op de organisatie van het WK in Zuid-Afrika. Gelukkig is er niets gebeurd, maar meneer Blatter sluit ook zijn ogen voor de vele arme townships in dit land, waar de kinderen in grote armoede opgroeien. Toen de tribunes half gevuld waren, zou het de FIFA gesierd hebben om deze arme jongetjes en meisjes zonder toekomst de dag van hun leven te bezorgen met vrijkaartjes. Deze corrupte bejaarde oude man heeft hier echter geen gevoel voor en koopt zich opnieuw in als voorzitter voor de komende vier jaar. Wat een enge verschrikkelijke nare man.
De bobo's hadden het weer voor het zeggen het afgelopen WK.
Straks wacht weer gewoon de orde van de dag met de nieuwe competitie, al zal die 2e plaats van afgelopen zomer nog even nadreunen.
Henk van den Boogaart
(alias Johan Derksen)