Renate Verhoeven bij Nederlands elftal
Ze is pas veertien jaar, maar keept nu al in het 1e vrouwenelftal van Prinses Irene. De blondine is afkomstig uit Velddriel. Renate Verhoeven heeft het erg naar haar zin bij Prinses Irene vertelt ze in dit interview. Op deze leeftijd al in het 1e vrouwenteam spelen is al bijzonder. Renate speelde tot nu toe in alle regionale selectieteams van de KNVB ( onder 11 tot onder 15). Nu gaat ze zelfs nog een stapje hoger. Onlangs viel namelijk een uitnodiging voor het nationale elftal onder 15 jaar in haar bus. “Mijn grootste droom is om ooit bij een profclub te spelen en in het Nederlands elftal uit te mogen komen”, laat ze zich ontvallen. Hoewel de weg daar naar toe nog lang is en vele hobbels kent, is Renate natuurlijk wel een geweldig talent.
Vertel eens wat over jezelf en je voetbalcarrière tot nu toe?
“Ik woon in Velddriel, samen met mijn ouders en twee zussen. Ik zit op het Jeroen Bosch College in Den Bosch en volg daar (3)Vmbo-t. Ik ben begonnen met voetballen toen ik zeven jaar oud was, daarvoor deed ik aan basketbal. Mijn eerste club was R.K.V.S.C. , dat is de voetbalclub in mijn woonplaats Velddriel. Ik werd niet meteen keepster, in het begin speelde ik als spits of aanvallende middenveldster. Toen we met ons team naar de D klasse over gingen, kwamen we zonder keeper te zitten. Ik heb toen voor de lol een paar keer gekeept en dat beviel mij wel en ben dat blijven doen. Toen ik bij R.K.V.S.C weg ging, een jaar of drie geleden, ging ik bij RKVV Wilhelmina in ’s-Hertogenbosch voetballen. Ik kwam daar bij een team wat niet zo heel goed voetbalde. Tijdens dat seizoen ging ik ook naar de open dag van de voetbalacademie van Ste.Do.Co. Ik mocht daar zes selectietrainingen doen, maar kon daar niet gaan spelen, omdat er al een keepster was. Ik mocht daar wel het hele jaar mee trainen. Er werd afgesproken, als ik het goed zou doen, ik het jaar daarna officieel bij Ste.Do.Co zou gaan spelen. Vervolgens heb ik dat twee jaar gedaan, dus tot mijn overgang naar Prinses Irene.”
Je speelt nu in een damescompetitie. Leer je, als je bij de jongens, speelt niet meer?
“Vorig jaar speelde ik in een jongenscompetitie. Dat was al weer heel anders dan tegen meisjes voetballen. Daar heb ik veel van geleerd, want jongens zijn fysiek veel sterker als meiden. Maar ik leer bij dames 1 ook heel veel. Ik krijg iedere training, specifieke keeperstraining van Patrick van der Heijden. Dat vind ik echt heel erg fijn, vorig jaar kreeg ik dat bijna nooit.
Een ander groot verschil is dat de schoten op goal veel harder zijn als vorig jaar. Alles gaat ook veel sneller, dat vraagt aanpassing van mijn kant en daar leer ik weer van.”
Hoe is het als jonge meid zo tussen die “oude” dames van het 1e elftal?
“Vorig jaar speelde ik bij leeftijdsgenootjes, nu is dat natuurlijk veel anders. De jongste, na mij, is al drie jaar ouder dan ik ben, dat is dus wel een heel groot verschil. In het begin vond ik het moeilijk, om tussen heel wat oudere dames te voetballen. Die gaan ook heel anders met dingen om, dan ik. Nu went het wel, ik vind het een geweldig team. Het is hartstikke gezellig en tijdens het voetballen is het serieus. En zo hoort het ook.”
Hoe bevalt het je bij Prinses Irene en wat verwacht je nog van dit seizoen?
“Ik heb het erg naar mijn zin. Tot nu toe hebben we in sommige wedstrijden onnodig punten laten liggen. Ik denk, als we doorgaan op de weg zoals we bezig zijn, we nog steeds voor het kampioenschap kunnen gaan. Tot op heden heeft Prinses Irene helemaal aan mijn verwachtingen voldaan. Ik heb heel veel geleerd van mijn trainers Bert de Veer en Patrick van der Heijden. Ik denk dat ik nog veel meer van hen kan leren.“
Heel vaak neemt tiener Renate het woord “leren” in haar mond. Dat getuigt van een goede houding en mentaliteit. Zo’n uitverkiezing voor het Nederlands team is natuurlijk heel mooi. Wil je verder komen, dan moet je je steeds weer willen verbeteren. Dat lijkt Renate goed te hebben begrepen. Bij Prinses Irene kan ze verder groeien en wie weet komt haar droom dan nog eens uit. Haar ouders staan ook achter haar. Zij zorgen er namelijk voor, dat Renate drie keer in de week op ons sportpark aanwezig kan zijn. Dat is toch elke keer weer zo’n 25 minuten reistijd (enkele reis). Chapeau ook voor hen!