Heren 8 :

• Terug naar Seniorenvoetbal
• Prinses Irene 8
• Wedstrijdverslagen

Wedstrijdverslagen

Berghem Sport - ‘t 8ste 1 – 5

Voor de laatste match van een toch heel aardig seizoen voor ‘t 8ste trokken we richting Berghem. Een overwinning zou ons verzekeren van de 4e plaats en met misschien nog een enkel doelpuntje erbij zou Rob van Rooij zeker gaan eindigen als clubtopscoorder binnen Prinses Irene. Toch knap als je die dunne beentjes, armpjes en romp van hem ziet!
Iedereen zal ondertussen weten dat bij iedere club die we bezoeken ’t hoofdveld speciaal voor het bezoek van Prinses Irene 8 wordt vrijgehouden maar in Berghem kon vandaag een veteranenteam kampioen worden en dus moesten we uitwijken naar het trainingsveld! Onbegrijpelijk maar waar voor ‘t 8ste, dat nog nooit een trainingsveld kapot heeft gelopen, lag deze akker er in Berghem wel heel erg verschrikkelijk bij. Op een heel veel slechter veld hebben we nooit hoeven rond te rennen.

In de eerste helft kwam er van voetballen heel weinig terecht. Bij Berghem Sport gewoonweg omdat ze niet beter kunnen, bij ons omdat we voor ons tikki-takki spel wel een beetje gras nodig hebben. Na eerst een grote kans weggegeven te hebben achterin, prima hersteld door Joan, namen we het heft in handen. “Met 80% balbezit” volgens onze aanvoerder M. Dollevoet. Helaas stierven de meeste goede ideeen tussen graspollen en dor zand.
De eerste mogelijkheid kwam van de voet van Rob Thomassen. Met achterin veel ruimte stoomde hij maar eens mee op en wist met een krachtige volley een prima redding te forceren. Niet veel later spinde Rob van Rooij heerlijk weg van twee tegenstanders maar zijn geplaatste poging ketste helaas nog terug via de lat. Het was echter een kwestie van tijd, meer niet. Toine en Rob v Dijk combineerden na een half uurtje en stuurde Rob van Rooij de zestien in, als topscoorder van Prinses Irene stelde die uiteraard niet teleur en veegde de bal heel netjes onder in de verre hoek; 1 – 0.
Op het middenveld stond Maikel Smits, dat zal algemeen bekend zijn ondertussen, zijn allerlaatste wedstrijd ooit te voetballen. Deze famileman kiest vanaf nu voor zijn gezin en daarvoor kwam zelfs zijn kameraad Henk Pennings weer eens in tenue opdraven!
En, alléén omdat hij gaat stoppen, hadden we van te voren afgesproken om hem nu eens wél aan te spelen als hij ergens vrij stond. Toen Maikel dus vanaf het middenveld een één-tweetje opzette kreeg hij dit keer de bal wel netjes terug en liet hij zien toch echt wel te kunnen voetballen door prachtig de keeper te omspelen en de bal binnen te kunnen lopen voor zijn eerste doelpunt in jaren; 2 – 0.

Na de thee mochten we op een beter veld de laatste 45 minuten van het sezioen afsluiten en dat was direct terug te zien in de vloeiende combinaties die nu wel lukten! En, waar Maickel den Dekker nog twee keer alleen maar lucht raakte bij de uitvoer van zijn volleys wist Stefan de bal juist wel in ene uit de lucht van puntje zestien bovenin de kruising te jagen; 3 – 0!
Rob v Dijk kopte vervolgens nog een corner op de lat maar waar eigenlijk ieder ander elftal het wel goed zou hebben gevonden op de laatste speeldag, bleef ‘t 8ste met man en macht de tegenstander onder druk zetten.
Vooral onder hilarische, luidruchtige aanvoering van Emile. Dat resulteerde dan nog in de 4 – 0 en 5 – 0 door Rob v Dijk, de laatste na alweer een heerlijke voorzet van Stefan.
Rob van Dijk zal met zijn 15de en 16de doelpunt van dit seizoen ongetwijfeld weer heel hoog eindigen als “meest waardevolle speler” voor die ene amateurcoach die hem in zijn team had (toevallig nog familie ook)!
Tsja, als de webmaster schaamteloos mag pronken met zijn eigen klassering in dat amateurcoach-klassement, waarom een verslaggever dan niet?

Het enige smetje op deze dag was de laatste tegentreffer die we nog weggaven. Misschien dat de emoties ons op dat moment teveel partte speelden, we hadden namelijk een paar minuten eerder via een publiekswissel afscheid genomen van Maikel Smits!
Al met al een goede afsluiting van een prima seizoen. Graag wil ik nogmaals Alan de Vries prijzen voor het altijd aanwezig zijn bij onze wedstrijden ondanks zijn lange blessure en namens het hele team een welgemeend ‘bedankt hè’ naar het trainersduo Edje en Twan voor dat kleine beetje tactisch inzicht dat vooral gecompenseerd werd met heel veel slap geouwehoer!

Maar, uiteraard behoren de laatste woorden te gaan naar Maikel 'de Joekel van Boekel' Smits.
Vier jaar geleden kwam hij zich aanmelden toen we nog als HVV in Heesch voetbalden maar zagen we hem slechts 3 wedstrijden meedoen in twee seizoenen; twee gewonnen bekerfinales en de kampioenswedstrijd. Zo’n jongen was het!
Sinds de overstap naar Prinses Irene kwam hij echter ook ineens meedoen als er geen medailles gewonnen konden worden en heeft hij heel veel goed voetbal laten zien in ‘t 8ste.

Maikel, het gaat je goed en als je in september toch weer wilt gaan voetballen ... dan graag terug bij ‘t 8ste!

‘t 8ste – Joan; Rob Thomassen, Ton, Emile, Ruud; Toine (Maickel den Dekker 45’), Maikel Smits (Henk 85’), Marty, Henk (Stefan 45’); Rob v Dijk, Rob v Rooij (Tonnie 60’)

‘t 8ste - Nulandia 3 – 0 (22-4-2012)

Het gaat goed met ‘t 8ste!

Vanuit betrouwbare bronnen binnen Prinses Irene hoorden we voor de wedstrijd tegen Nulandia namelijk dat we grote kans maken op de interne periodetitel voor de ‘3e helft’ en het is natuurlijk harstikke bijzonder dat, naast alle spelers die dolgraag eens als gast met ons mee willen doen, we ook hoog op het verlangliijstje stonden van een scheidsrechter om ons te mogen fluiten! Willy van Eerd blaast normaal alleen op zaterdag bij de jeugd maar wilde, naar onze eigen mening, ook eens het genoegen smaken om ‘t 8ste te leiden.(Het zou overigens ook zomaar kunnen dat alle andere referees helemaal klaar zijn met ons!)
Tegen dit Nulandia hadden we nog het een en ander recht te zetten. In de uitwedstrijd speelden we verschrikkelijk slecht en gingen we met 2 – 5 voor schut.
Vlak voor aanvang stuurden we Ton v Uden nog als “ambassadeur van ‘t 8ste“ naar ‘t 10de waardoor we met 14 man sterk van start gingen.



Al in de allereerste minuut kreeg De Schenk een reuzekans maar dat was veel te vroeg op de ochtend voor hem en deze schoot hij dan ook maar voorlangs. Voetballend was het niet best, de intenties waren hartstikke goed maar de uitvoering viel wat tegen! Toch creëerden we veel kansen en hadden we voor rust de match eigenlijk al op slot moeten gooien. Maikel en Marty heersten weer centraal op het middenveld maar voorin faalden we telkens in glansrijke positie. De Schenk hadden zijn verkeerde schoenen meegenomen en kon bijna niets op goal krijgen, toen hij uiteindelijk wel rustig binnenschoof werd hij afgefloten voor buitenspel. Het dichtste bij de opening was Maikel Smits met een prachtige kegel met zijn linkervoetje die via de lat buiten bleef. Zelfs Ruudje Pin wist eenmaal op doel te schieten ... zonder succes uiteraard!
Achterin gaven we niet heel veel weg maar tot tweemal toe ontsnapten we aan een achterstand. Nulandia was zeer gevaarlijk vanuit dode spelmomenten en uit één van de vele goede corners werd de bal vanaf twee meter richting doel gekopt waar Joan ons met met een reflex gelukkig nog wist te redden. Niet veel later kopte ze een vrije trap binnen maar werd ook deze wegens buitenspel afgevlagt.
Een paar minuten voor rust gaf het atletische lichaam van Sjoerd er de brui aan en strompelde hij met een spierblessure uit de wei. Koud in het veld sjokte zijn vervanger Rob v Dijk vervolgens bij een vrije trap naar voren en vroeg Stefan de bal bij hem op de knar te leggen. En, als je dat netjes vraagt aan Stefan, dan doet hij dat ook gewoon! De perfect geplaatste voorzet werd vakkunding binnegeknikt voor de 1 – 0.

In de tweede helft schoof Nulandia een extra mannetje naar voren en kwamen we achterin in de problemen. We ontsnapten aan een penalty toen Stefan een bal op zijn arm kreeg maar er gelukkig gefloten werd voor buitenspel van de tegenstander. Eenmaal kopte Nulandia een corner snoeihard op de paal en niet veel later moest Joan ons weer redden door een inzet van dichtbij heel knap buiten te boksen. Het was allemaal maar krapjes en een gelijkmaker hing zeker in de lucht, maar gelukkig stond vooral Niels als voorstopper een fantastische pot te verdedigen en mede daardoor hielden we ons hok schoon.
Voorin bleven we kansen missen op de 2 – 0. Maikel Smits stuurde Tonnie bv. met een heerlijke pass voorbij de verdediging maar deze bal werd net over het doel geschoten.
Met een uurtje op de klok kwam de tweede goal dan alsnog. Een corner van De Schenk werd nog via de rug van een tegenstander naast gekopt en hoewel de grensjager een achterbal gaf had de referee heel goed gezien dat dit toch echt een corner moest zijn! Dit keer genomen door Stefan en die slingerde de bal perfect naar de tweede paal waar Rob v Dijk deze alleen maar binnen hoefde te lopen.
Rob v Rooij viel vervolgens ook nog uit met een spierblessure voordat Maikel Smits zijn hoofd ongelukkig tegen de bal zette, en als beloning daarbij ook nog stevig in zijn rug werd gesprongen.

Maikel stopt na dit seizoen met voetballen en speelde daarmee zijn laatste wedstrijd ooit op De Schellen. We hadden hem eigenlijk een publiekswissel willen geven als dank voor al dat goede voetbal in de afgelopen seizoenen maar Maikel had geen idee meer wie en waar hij was. We hebben hem vervolgens langs de kant gelegd en maar gehoopt dat het goed met hem zou gaan terwijl wij de laatste minuten uit zouden voetballen. Maikel kon zich na de wedstrijd weining meer herinneren, ook niets van de ere-haag van zijn medespelers na de wedstrijd onder de douche!
Met Emile in de laatste minuten als extra slot op de deur in de verdediging werd de wedstrijd aan de overkant definitief beslist. Eerst was Maickel den Dekker heel dichtbij zijn eerste doelpunt voor het ‘t 8ste, na een uitstekende loopactie van Marty, maar zag hij zijn loeier door de keeper overgestompt worden.
Ach, misschien dan niet zijn eerste goal maar wel voor het eerst weer de 90 minuten vol gemaakt!
In de laatste minuut gaven we de drie supporters langs de lijn dan toch nog een heerlijk toetje. Rob Thomassen stuurde met een afgmeten lange bal Rob v Dijk de zestien die zijn tegenstander makkelijk in de luren legde en vervolgens heel rustig zijn 3e van de wedstrijd binnenschoof; 3 – 0!

‘t 8ste – Joan; Rob Thomassen, Sjoerd (Rob v Dijk 40’), Niels, Ruud; Maickel den Dekker, Maikel Smits (Emile 80’), Marcel (Marty 60’), Stefan; Tonnie, Rob v Rooij (Marcel 70’)


EVVC - ‘t 8ste 4 – 1 (15-4-2012)

In een rechtsreeks duel om de 3e plaats konden we vandaag goede zaken doen wanneer we in Vinkel zouden winnen. Geen gemakkelijke opgave want deze ploeg gaf ons eerder op De Schellen al veel problemen en destijds moesten we van een 1 – 3 tussenstand terug knokken tot de uiteindelijke 3 - 3.

Met 15 fitte knapen en gesterkt door het resultaat van vorige week hadden we er in ieder geval veel zin. Dat duurde niet zo heel lang! Binnen 10 minuten lieten we de Vinkelenaren tweemaal op doel schieten en beide keren eindigde de bal in het net!
In de eerste helft ging er heel weinig goed aan onze kant. We hadden teveel balverlies, liepen te vaak buitenspel en wanneer we dan voor doel kwamen werden de verkeerde beslissingen genomen of waren we ongelukkig in de afronding. Toch gaven we achterin niets mee weg na de eerste twee treffers en zagen we onder de rust dus wel degelijk nog mogelijkheden, maar dan zouden we er zelf wel wat meer in moeten gaan geloven.
Mede door het iets doorschuiven van de vrije verdediger en door heel hard werken van vooral Marcel en Maikel centraal op het middenveld kregen we meer grip op de wedstrijd. Toine en Stefan als opkomende half spelers zorgden voor wat meer gevaar en we wisten EVVC toch redelijk terug op eigen helft te houden. Echte kansen leverde dat vooralsnog niet op en twee lange ballen later stonden we zelfs zomaar op 4 – 0 achter!

Ondanks dat er wat kleine irritaties onstonden en de moed ons toch wel aardig in de schoenen was gezakt bleven we er met elf man wel keihard voor werken en dat leidde i.i.g. nog tot de ere-treffer. Tonnie ontweek de buitenspelval en schoof de bal voor de uitkomende keeper in de loop van de mee opgestoomde Stefan die de bal nog net op tijd in het net wist te duwen voordat zijn tegenstander hem met bal en al over de achterlijn zou hebben geschopt.
Sjoerd was noch dichtbij de 4 – 2 met een strakke vrije trap maar heel veel meer zat er niet in. Geen wedstrijd om heel lang over na te denken, de 3e plaats zit er voor ‘t 8ste niet meer in.

‘t 8ste – Joan; Rob Thomassen, Sjoerd, Ton, Emile Ruud (45’); Toine, Maikel Smits, Marcel, Maickel den Dekker (Stefan 45’); Rob v Dijk, Rob v Rooij (Tonnie 45’)


‘t 8ste - CITO 5 – 1 (9-4-2012)

Na de ongedisciplineerde wanvertoning tegen de Vorstenbossche Bhoys van vorige week kregen we op Paasmaandag de koploper CITO op bezoek. In de heenwedstrijd (3 - 3) speelden we misschien wel onze beste wedstrijd van het seizoen en dat kunstje wilden we dolgraag nog eens herhalen. Mede daarom besloot de trainer om naast de altijd scorende Rob v Rooij een beroep te doen op Peter van Grinsven en zo met twee kannonen de Ossenaren aan te vallen. ... Met succes!

Vooral in de openingsfase waren we de betere ploeg. De bal ging prima rond en de onvermoeibare Maickel den Dekker (totdat hij na een uur door zijn zuurstof heen was!) en Stefan zorgden vanaf de flanken constant voor dreiging.
Een eerste schot van Peter bleef via de keeper en de binnenkant van de paal nog op de doellijn stil liggen, zijn tweede poging werd knap gekeerd. Ook De Schenk en Stefan vuurden eens af op doel en na een free-kick van diezelfde Schenk werd de rebound van Maickel zeer acrobatisch buiten gehouden door hun keeper.
Achterin werd nauwelijks iets weggegeven en dus was het eigenlijk enkel wachten op de 1 – 0. Die kwam na ongeveer een half uur; Ruud en Marty combineerden van achteruit en onze aanvoerder stuurde Stefan langs de zijlijn. Stefan slingerde de allerbeste voorzet die iemand dit seizoen op De Schellen heeft kunnen zien naar de tweede paal waar Peter achter zijn tegenstander vandaan kroop en krachting kruislings binnenschoot!
Niet veel later echter incasseerden we een softe penalty voor vermeende obstructie in de zestien, deze werd beheerst binnengemikt waardoor we met 1 – 1 de rust ingingen en beide ploegen elkaar redelijk in evenwicht hadden gehouden.

Na de rust gebeurde er van alles. Stefan en De Schenk waren nog zonder geluk in de afronding voordat een Ossenaar een rode kaart pakte en onze kansen op een overwinning ineens een stuk toenamen. Met een man minder echter was CITO ineens de veel gevaarlijkere ploeg en wisten ze te vaak alleen op doel af te kunnen stomen.
Ranzendsnelle Ruudje v Kessel herstelde enkele malen op indrukwekkende wijze, Joan redde ons tot tweemaal toe door in de één-tegen-één situaties als onbetwiste winnaar uit de strijd te komen en een laatste kans werd voor zowat open doel naast getikt. In deze fase hadden we over geluk niet klagen en hadden we de pot bijna onnodig uit handen gegeven!
Gelukkig konden we vervolgens aan de andere kant wel laten zien hoe je kansen af moet maken. Toen Peter op de rand van de zestien een vrije schietkans kreeg joeg hij deze zonder pardon strak in de touwen voor 2 – 1 en nauwelijks later schoof Peter de bal de zestien in, stapte Marty heel slim over voor De Schenk die daarop uiteraard de 3 – 1 binnen tikte!
Met in het achterhoofd nog de 1 – 3 voorsprong die we in Oss in de laatste minuten weggaven was de match allerminst gespeeld maar in de laatste 10 minuten was het helemaal gedaan met de kampioenskandidaat. Opnieuw een grotdroge knal van één van de uitblinkers Peter maakte het 4 – 1 en op aangeven van Stefan wist De Schenk ook de 5 – 1 nog binnen te werken!

Een beste pot van ‘t 8ste en CITO verspeelde vandaag waarschijnlijk het kampioenschap. Complimenten aan de Ossenaren echter, ondanks de zure appel bleven ze zeer sportief en dat zouden lang alle ploegen in hun positie op hebben kunnen brengen.

‘t 8ste – Joan; Emile (Rob Thomassen 45’), Sjoerd, Niels (Toine 45’), Ruud; Maickel den Dekker (Marty 65’), Marty (Maikel Smits 45’), Rob v Dijk, Stefan; Rob v Rooij, Peter


01-04-2012 Irene 8 – Vorstenbosche Boys 6 1 – 3

Na een puike wedstrijd vorige week mochten we vol vertrouwen vandaag weer echt gras op.
Een mooie ochtend met een zonnetje die de bevroren grassprieten aan het ontdooien was luide een leuke voetbalochtend in. Hoe anders werd het.
Aan de selectie zou het vandaag niet liggen want met 14 spelers moest de klus toch te klaren zijn, overigens hadden we de boys in hun eigen stadion
met 0-3 verslagen.
Aangekomen op het sportpark mochten we naar kleedlokaal 13 (ongeluksgetal ?), in ieder geval niet lang warm water !
Tijdens het omkleden net voor de altijd fanatieke warming up, bleek Ruud zijn steunzolen niet bij te hebben en moest hij hals over kop terug naar huis
om deze te halen. Overigens kwam hij terug met lippenstift over zijn gehele kop. Had moedertje hem succes gekust ?

Al met al mocht het niet baten, direct na de aftrap konden we elkaar niet vinden en nagenoeg iedere pas zelfs over 2 meter kwam niet of nauwelijks aan.
Vorstenbosch zat ervan meet af aan feller op en won ook bijna ieder duel. Zelfs het jagen van Tonny, Toine, en Marcel was vandaag geen succes.

Het duurde dan ook maar 10 minuten of onze Captain Marty moest weer na een foute pas aan de noodrem trekken en een free kick toestaan.
Joan schreeuwde moord en brand om 4 man in zijn muur te krijgen, maar er schenen er maar twee wat te horen. De Vorstenboschenaar krulde de bal heerlijk
in de rechterbovenhoek boven Joan en de vroege achterstand was daar. Een kans kregen we de 1e helft zelf, een diepe bal van Ruud op Stefan die zijn directe
tegenstander voorbij liep en scoorde werd afgekeurd voor buitenspel ? (moet kunnen vlag foutje)

Waren we nu wakker ? Nee hoor, niet veel later werd ( terwijl we zelf in de aanval waren en de gehele verdediging weg was) een naar voren gepoeierde bal door
de Vorstenbosche spits opgevangen en kon ongehinderd doorlopen en de 0 –2 binnen werken.
Zeer gelukkig waren we 1 minuut later nog dat een afstandstand schot de lat boven Joan teisterde anders hadden we voor rust nog met 0 – 3 achter gestaan.
Gelukkig maakte de scheids na 45 minuten een einde aan de schaamteloze vertoning.

Na een positieve peptalk en zelfberusting tijdens de thee, en wat wisselingen in het elftal zouden we fanatiek en positief beginnen aan de tweede helft want als
we nu nog echt gingen voetballen was er nog alles mogelijk. Niet dat de Boys uit Vorstenbosch zo goed waren, nee wij waren zelf niet in goede doen.

De tweede helft ging in principe voortvarend van start, er kwamen wat mogelijkheden en kansjes als was het spel nog niet Irene 8 waardig.
Na een minuut of 10 in de tweede helft werd een corner vakkundig door een vrijgelaten boy binnen geknikt en stond de 0-3 op het bord.
Hierna werd alles onvriendelijker, geniepige overtredingen, woordenwisselingen die niet op een voetbalveld thuis horen, en wraak acties maakte het er allemaal
niet beter op. Onze Referee kon het niet allemaal meer overzien en bevatten, en wilde de wedstrijd zonder kaarten eindigen. Tot overmaat van ramp liet ook onze
vlagger Twan zich meeslepen in een woordwisseling met wat spelers zodat we zelfs van vlagger moesten wisselen. Na dit opstootje begonnen we eindelijk te ballen
er werd eerder gestoord, en we zaten er feller op. Dit resulteerde uiteindelijk in een doelpunt van wie anders dan de Schenk. Hierna bleven we doordrukken en hadden
zelfs nog recht op een pingel. Het mocht allemaal niet zo zijn. 5 minuten voor tijd wordt Marcel nog met een doodsschop van achteren beloond het geen zeker met diep
donker rood bestraft had moeten worden, maar het was door de scheids weer niet gezien. Dit gaf natuurlijk weer de gelegenheid tot een opstootje van formaat waardoor
de Scheids uiteindelijk maar besloot om de partij af te fluiten.

Ik had dit verslag in 2 woorden kunnen samenvatten maar tja

2e paasdag nieuwe kansen thuis tegen Cito.

Irene 8: Joan, Sjoerd, Ruud, Rob Thomassen, Ton, Marty, Toine, Marcel, Maikel (45), Emile(45), Henk(45), Rob van Rooij, Tonny, Stefan


25-03-2012 OSS20 9 - PRINSES IRENE 8 1 - 8

Na de nederlaag afgelopen week tegen Top Oss stond vandaag weer een Osse tegenstander op het wedstrijdformulier.
Dit elftal joeg ons op voorhand geen schrik aan mede doordat we ze aan het begin van het seizoen thuis reeds met 11-0 hadden opgerold.
Echter op vrijdag begonnen de personele problemen al, door enkele afmeldingen en door de vorige week geblesseerd geraakte spelers konden we net 12 fitte spelers op het wedstrijdformulier krijgen. Geen probleem dacht de coach, dit moet voldoende zijn tegen dit OSS20.
Op zaterdagochtend nog een afmelding en toen werd het toch wel wat penibel. Uiteindelijk toch maar besloten om een speler van het 9e in te huren om zodoende toch een wisselmogelijkheid achter de hand te hebben. (je weet maar nooit toch ?). Hoe verstandig deze keuze was bleek zaterdagmiddag al want
alweer een van onze toppers door de rug gegaan, (zelfs zo erg dat hij Ajax-Psv moest laten schieten) resulteerde erin dat we precies 11 manschappen telde.

Ik besloot het hier maar bij te houden en zou zelf mijn kloffie en kicksen maar uit het stof halen om als reserve te fungeren.
Op zondagochtend in de kantine aangekomen waren daar tot onze schrik nog maar 6 eigen spelers, rap effe nog een paar uit bed gebeld wat tja de klok verzetten blijft voor sommige toch een moeilijk iets. Gelukkig hadden de Schenk en Emile de klok wel verzet maar houden zij vast aan het gebruikelijke Nisserois kwartiertje te laat.

In Oss aangekomen werd ook nog eens bekend dat we op de schrik van ‘t 8e moesten ballen namelijk een kunstgrasveld. Dit ligt ons totaal niet gezien de resultaten van ons team op dergelijke velden. Wij jongens van de boeren wei moeten het gras kunnen ruiken en de schoenen diepe slijdings laten maken zonder dat al het vel van de knieen af is en de hele bek vol rubber zit. Gelukkig hadden ze hier in Oss begrip voor en hebben ze inmiddels een 2e nieuw kunstveld aangelegd waar we onze kunsten op mochten vertonen.
Bij de gebruikelijke warming-up bleek al dat we er toch veel vertrouwen in hadden. Edwin die Joan intrapte legde de ballen zowel links als rechts strak in de touwen dit beloofde wat !

Voor aanvang van de wedstrijd bleek het veld echter niet in orde, enkele diepe gaten aan de zijlijn en het ontbreken van cornervlaggen resulteerde in een uitgestelde start van 15 minuten.
Nadat de futiliteiten waren opgelost en eindelijk het fluitje klonk trokken we gelijk fel van leer. Er werd heerlijk gecombineerd en lang zou het niet duren voor de 1e in het netje zou verdwijnen. Toch duurde het nog een kwartiertje voor het echt zover was en in die tijd geloofde ook de Ossenaren nog in een wondertje maar Maurice Hanegraaf (ingehuurd van ‘t 9e stond als voorstopper een BERENPARTIJ te ballen en pareerde alle Osse aanvallen. (Maurice vanaf hier nogmaals bedankt). Na het evenwichtige kwartiertje was het gebeurd, een knalharde pegel van Sjoerd hoog in het kruis was de 0-1. Hierna kreeg ook Rovertje het op zijn heupen en joeg het gehele veld over na een geweldige individuele slalom actie werkte hij de 0-2 binnen. Ook de 0-3 opgezet door Tonny en in een schitterend een tweetje met Schenk afgerond door laatstgenoemde was oogstrelend. Het was Irene wat de klok sloeg weer een combinatie met Tonny en Schenk werd dit maal door Tonny weer afgerond 0-4. Schenk had het laatste zetje nog kunnen geven maar gunde Tonny zijn 2e doelpunt.
Dit was voor rust nog niet genoeg want Schenk zag in dat hij vandaag goeie zaken kon doen voor het topscoorders klassement en eiste net voor rust nog een penalty op die door zeer hard werken van Dekkertje toegekend werd. 0-5 uiteraard strak in de rechter onderhoek en de keeper kansloos achterlatend. Net voor het fluitje van de thee krulde onze topscoorder ook nog de 0-6 binnen. Zeker moet ook gemeld worden dat er niemand binnen het team verzaakte. Achterin werd heerlijk rond getikt door Sjoerd, Maurice, Rob Thomassen en onze Braziliaan Emile (balgevoel), en het middenveld met Toine, Marcel, Ton en Tonny, gaven de tegenstander geen seconde rust en zaten er kort en fel op. Iedere afvallende bal of uittrap was voor ons. Lekker met 0-6 naar de thee.

Ook de thee bleek verlaat te zijn zodat we ruim de tijd hadden om door te nemen wat we de 2e helft zouden doen, doordrukken of van het inmiddels opgekomen zonnetje genieten en geen blessures oplopen.(ondertussen trakteerde Marty enkele uitgehongerde spelers op worstenbroodjes) We besloten tot een midden oplossing.
Na de Thee was het Emile die nog een lange reis naar Amsterdam moest maken voor de titelstrijd in de Eredivisie, dus kreeg hij na 15 minuten in de 2e helft een publiekswissel en werd vervangen door ondergetekende. Koud 1 minuut in het veld en zich 60 minuten verbaasd te hebben over de ruimte die over links lag besloot Edwin om maar gelijk mee de aanval te kiezen.
Na een mooie steekpass van Schenk kapte Edwin zeer vakkundig en beheerst zijn tegenstander uit in de 16 en joeg het leer met een strakke punter buitenkantje langs de keeper in de touwen 0-7. Tja bij afwezigheid van Rob van Dijk moet iemand die taak overnemen. Halverwege de 2e helft was het weer de Schenk die zij totaal deze middag op 4 bracht door de 0-8 binnen te pissen en het toen wel welletje vond. Nadien gaven we alle ballen maar op Dekkertje want tja hij was vandaag toch ook spits en had er voor dit seizoen toch 25 beloofd.
Vele kansen kreeg hij en zijn acties waren oogstrelend, doch ook afronden is een vak en daar had hij de kracht niet meer voor.
Als we echt door gevoetbald hadden waren er zeker dubbele cijfers gehaald maar we vonden het wel goed zo. Uiteindelijk besloot Ton v. Uden dat Joan vandaag nog niet getest was dus liet zijn directe tegenstander in de laatst minuut maar een keer gaan. Joan die eigenlijk al aan zijn biertje in de zon dacht, dook nog wel maar gunde de overigens zeer sportief spelende Ossenaren ook nog een doelpuntje. Eindstand 1-8.
Volgende week zelfde inzet maar andere tegenstander namelijk Vorstenbosch komt op bezoek.

Pr. Irene 8 Joan, Sjoerd, Maurice, Rob Thomassen, Emile, Tonny, Toine, Marcel, Ton, Rob van Rooij, Maickel d’n Dekker, Edwin(60)
vlagger Stefan
interim coach ? Marty


Pr.Irene 8 – Top 6 0-2  (18-03-2012)

Na de belangrijke overwinning in Heesch afgelopen week kregen we vandaag de Oudjes uit Oss op bezoek. Onze ervaring bij deze oud profs aan het begin van het seizoen was niet echt iets om aan terug te denken een 8-0 zeperd was het resultaat in Oss.
Met een magere opkomst van 12 spelers moesten we vol aan de bak. De afmeldingen vielen vooraf aan de wedstrijd op het laatste moment nog binnen. Zo was onze Hakkie P. nog niet fit om te spelen, moest Toine P. zijn huis nog op zondag verbouwen, bedacht uw vertrouwde reporter Rob v. Dijk dat hij midden in het seizoen een maand naar Afrika moet hadden we Rob Thomassen verhuurd aan ‘t 10e en was Maickel Smits afgelopen week weer vader geworden van een gezonde zoon “Daan”. Maickel vanaf hier nog proficiat namens ‘t hele team.

Afijn 1e helft aangevangen met de goed spelende gasten uit Oss die ons gelijk onder druk zetten. We moesten ons dan ook beperken tot verdedigen wat ons met Niels en Sjoerd zeer goed afging, en ons tevreden stellen met een enkele countermogelijkheid. We hielden ons redelijk staande al moesten onze verdedigers tot het gaatje gaan om de Ossenaren het scoren te beletten.
Echter een iets wat onnodige teckel op bal en man in eigen 16 door onze Stefan werd door de scheids als pingel beoordeeld en zagen de meeste van ons het lijk al dragen.

Echter onze Joan blijkt het gehele seizoen al een goed lijnkeeper te zijn en stopte de penalty die toch uiterst in de hoek geplaatst werd. (was er toch nog hoop ?)
Niet lang daarna een overtreding van achteren door Ton die trouwens weer een beren party stond te ballen werd bestraft met een free kick net buiten de 16 Meter.
De Scheidsrechter gaf aan dat er gewacht moest worden tot zijn fluitje en was onze muur nog naar achter aan het dirigeren, toen plots een Ossenaar de bal in het netje achter onze verbaasde Joan legde. Alle protesten te spijt keurde de overigens goed fluitende Peter de goal goed. (na de wedstrijd verklaarde hij overigens dat hij het doelpunt eigenlijk niet had mogen tellen)
Tot overmaat van ramp viel 10 minuten voor het rustsignaal Marty uit met een terugkeerde spierblessure, zodat onze Ruud hem op het middenveld moest vervangen.

Na de gebruikelijke bak thee en een rommelend overleg in het kleedlokaal beginnen aan de 2e helft hinkend op 2 gedachten, of de schade beperken of aan het einde nog voor een stuntje kiezen om achterin nog de laatst 15 minuten 1 op 1 te gaan spelen. Helaas werd de keuze zeer vlug voor ons bepaald, toen na een Braziliaans mislukte verdedigende actie de Spits van Top alleen op Joan afkon en de 0-2 binnen tikte. Niet lang hierna viel ook Stefan nog uit met een knieblessure waardoor Marty nog besloot om terug het veld in te gaan ofschoon hij eigenlijk geen meter meer kon lopen. Uiteindelijk hebben we niet veel kansen kunnen creëren behoudens 2 afstandsschoten van Sjoerd welke toch nog een metertje boven de deklat suisden.

Niet afgedroogd maar toch een kutgevoel overgehouden. Volgende week maar e.e.a. rechtzetten bij Oss 20.
was getekend uw reserve reporter en coach.

Irene 8. Joan, Sjoerd, Niels, Ton, Emiel, Ruud (55), Marty(50), Stefan(75), Marcel, Maickel d ’n Dekker, Tonny, Rob v. Rooij,


HVCH - ‘t 8ste 0 – 1 (11-3-2012)

Voor de eerste uitwedstrijd na de winterstop maakten we de korte reis naar Heesch. Uitwedstrijden waren dit seizoen tot nu toe nog niet zo ‘ons ding’ met slechts 5 punten uit 7 verplaatsingen en deze tegenstander was een van de betere ploegen waar we tot dusver tegen gespeeld hadden. In de eerdere wedstrijd op De Schellen wonnen we dan wel met 3 – 2 maar dat was zeker niet zonder aardig wat geluk en dus wisten we dat we vandaag vol aan de bak zouden moeten.
We misten flink wat spelers maar konden gelukkig ook een nieuw snoetje toevoegen aan de selectie; Maickel den Dekker had zichzelf bij 't 8ste aangemeld en gaat ons, gezien de investering in gloednieuwe pantoffels, de komende jaren versterken. Dat hij voor het eerst in een jaar of vijf weer eens lange sokken aan kon trekken was geen excuus om niet gelijk in de basis te willen starten. In de eerste 45 minuten liet Maickel direct zien dat hij een welkome aanwinst voor het ‘t 8ste is.

Het begin van de match was duidelijk voor ons. Rob v Rooij was eenmaal al dichtbij met een gekruld schot in de verre hoek; Tonnie raakte de lat en schoot later nog eens over. Twee vrije trappen van Sjoerd werden knap gekeerd door hun keeper en Stefan kopte eenmaal in het zijnet.
Toch was dit HVCH een gevaarlijke ploeg met vooral een heel dynamisch middenveld dat we niet altijd konden bijbenen. Bovendien waren we ook niet allemaal heel erg goed uitgeslapen want zowat alle tweede ballen waren voor de Heeschenaren. Gelukkig was Ton achterin wel klaarwakker en rete-scherp en stond hij opnieuw een berepot te verdedigen, met daarachter Sjoerd weer terug als slot op de deur gaven we dan ook weinig tot niets weg.
Zelf scoren bleek echter niet te lukken. Rob v Rooij zag een nieuwe poging stranden op de keeper en een krachtige kopbal van Toine uit een afgemeten voorzet van Stefan vloog net over.

Onder de rust waren we niet ontevreden. Het kostte veel kracht maar wij kregen wel de beste kansen en met iets meer geluk zouden we hier toch moeten kunnen winnen.
In de tweede helft kwam Marcel op het middenveld te staan en die wist hun gevaarlijkste speler volledig uit te schakelen. Doordat ook onze backs nu overal bijzonder strak op zaten werd het eenrichtingsverkeer naar voren. En kansen dat we kregen!
De Schenk stond enkele malen alleen voor de keeper, Tonnie en Stefan werkten zich vanaf de flanken helemaal kapot en zorgden constant voor dreiging.
Niets viel echter goed; voorzetten werden net nog geblokt; een beslissende bal stuiterde de verkeerde kant op; combinaties misulukten op het allerlaaste moment. Tonnie kopte een corner snoeihard net naast en in één scrimmage werden wel drie schoten geblokt of ketsten af. Het leek alsof we nooit zouden scoren en genoegen moesten nemen met een zeer frustrerende 0 – 0.
Bovendien ontsnapten we nog aan een penalty toen HVCH, in de eenzame aanval die ze hadden, wel degelijk een speler onregelmentair tegen de vlakte zag gaan. De referee wilde er gelukkig niets van weten!

Met nog 12 minuten op de klok dan eindelijk toch de doorbraak! Een prachtige lange bal van Sjoerd viel op de stropdas van De Schenk die hem nu wel voor zijn rechtervoet kreeg en heel beheerst binen schoof; 0 – 1!
Nu was het enkel zaak de boel dicht te houden dankzij het onverwoestbare blok dat door de verdediging en centrale middenvelders was opgetrokken kwamen we nooit meer in de problemen.
Moegestreden maar uitermate voldaan konden we dan ook met de tweede uitoverwinning van het seizoen terug naar Nisseroi.

‘t 8ste – Joan; Rob Thomassen, Sjoerd, Ton, Ruud; Maickel (Marcel 45’), Rob v Dijk, Toine, Stefan; Rob v Rooij, Tonnie (85’ Maickel)


't 8ste - Avesteijn 4 – 1 (4-3-2012)

Na een paar maanden van welverdiende rust mocht ook ‘t 8ste weer aan de bak. Toevallig tegen hetzelfde Avesteijn als waar we voor de winterstop onze laatste wedstrijden tegen speelden, en met 3 – 1 verloren! Veel volk aan onze kant met roest in de knieen, op het al superfitte viertal na dat vorige week met het 9e en 10e naar Lith waren getrokken. Eén van die vier rovers was zelfs opvallend soepel tot in zijn knuisten! Stefan van den Bogaart kwam weer terug na maandelang stilstaan als gevolg van een strakke hamstring waardoor we eigenlijk alleen nog maar Alan de Vries missen door een blessure. Alan komt echter wel trouw echt iedere week kijken en daar mag via deze weg wel eens een compliment voor gemaakt worden. Bij deze!

Het begin was uitstekend, hoewel nog zonder doelpunten waren we zeker de bovenliggende partij. Enkele heerlijke voorzetten van de Schenk waren echter nog nét iets te scherp, en vooral te vroeg op de dag, voor zijn partner voorin; Rob v Dijk.
Na een minuut of 25 echter hadden we meer geluk. Marty en Tonnie combineerden vanaf het middenveld waarna Tonnie via een één-tweetje met Rob v Dijk knap af wist te maken voor de 1 – 0. Niet veel later stuurde Stefan met een heerlijke pass Rob v Dijk de diepte in. Die wist nog net voor de razendsnel uitstormende keeper de bal voor het doel te krijgen waar deze uit de kluts voor de prima meegespurtte Marcel Buuts viel die binnenkantje rechts in de verre hoek mikte; 2 – 0.
Deze ogenschijnlijk comfortabele voorsprong was echter niet wat het leek. Vooral het laatste deel van de eerste helft kwamen de bezoekers steeds beter in hun spel en bleek er heel veel goed voetbal in die jonge gasten te zitten. Tot drie keer aan toe kwamen we heel erg gelukkig weg. Eerst kopte een tegenstander vanaf 3 meter voor open doel over, vervolgens ramden ze eenmaal snoeihard op de lat en uiteindelijk scheerde nog zo’n behendig gastje de bal net voorlangs de paal. Deze pot was zeker nog niet beslist.

Na de rust bleven we problemen houden en wist Avesteijn zelfs op 1 – 2 te komen na een zoveelste poging van afstand. Even was het billen knijpen maar gelukkig herpakten we onzelfs. Vooral de inbreng van Ton v Uden maakte een verschil, die kwam namelijk telkens kost wat kost als winnaar uit zijn persoonlijke duels en dat was precies wat nodig hadden. Toch was de opluchting groot toen Henkie met een briljante pass Rob v Dijk in stelling bracht voor de 3 – 1.
Henkie heeft al vele bijnamen gehad sinds het begin van zijn, met medailles overladen, voetbalcarriere. Vooral ‘Hakkie P’ bleef plakken maar daar kan nu verandering in komen. Naar eigen inzicht opperde Henkie in de 3e helft dat zijn pass niets minder was dan die van Frank de Boer op Dennis Bergkamp tijdens het WK van 1998 in de wedstrijd tegen Argentinie. ‘Henkie de Boer’ dus vanaf nu, dat bekt nog lekker ook.
Uw verslaggever zal niet ontkennen kleine twijfels te plaatsen bij de gemaakte vergelijking met de pass van De Boer. Het afmaken echter ... ja, dat leek dan wel degelijk akelig veel op 1998!
De laatste 25 minuten kwamen we niet overdreven meer in gevaar en was het enkel wachten op het wekelijkse doelpunt van De Schenk. Dat duurde uiteraard niet zo heel lang; op aangeven van Toine of Ton (Uw verslaggever had zweet in zijn ogen) mocht hij alleen op doel af en schoof nochalant de 4 – 1 binnen.
Daar had het niet bij hoeven te blijven. Vooral door heel veel loopwerk van Maikel en de opkomende verdedigers Ton en Ruud kregen we nog aardig wat kansen. De twee allergrootste waren voor Stefan, beide na heel knap voorbereidend werk van Tonnie, maar 4 – 1 was eigenlijk wel voldoende leek Stefan te denken!

‘t 8ste – Joan, Rob Thomassen, Emile (Ton 45’), Niels (Toine 45’), Ruud; Tonnie (Maikel 30’), Marty (Tonnie 75’), Marcel, Stefan (Henk 45’); Rob v Rooij (Stefan 80’), Rob van Dijk


Avesteyn - ‘t 8ste 3 – 1 (18-12-2011)

Ondanks dat de rest van Nederland massaal werd afgelast mochten wij gewoon aan de bak. In Dinther hebben ze namelijk een kunstgrasveld en dan hoef je je eigen weinig aan te trekken van een week vol hoosbuien en koude temperaturen.
Maaruh, ‘t 8ste en kunstgras ... dat is geen beste combinatie! Tweemaal eerder, bij OSS’20 en DAW, mochten we al op zo’n laken spelen en tweemaal werd er verloren en wisten we niet te scoren. Dit Avesteijn stond echter niet zo heel best geklasseerd dus gingen we ondanks die statistiek toch uit van 3 punten.
Stefan v/d Bogaard mocht voor ons als grensjager aantreden, een puike beloning voor iedere week aanwezig te zijn ondanks zijn hamstringblessure.

Zoals na de wedstrijd zeer correct geanalyseerd werd door onze scherpe rechtsback, waren onze eerste 5 minuten heel erg goed!
Vervolgens gaven we wel bijzoner knullig de bal weg op het middenveld en was Avesteyn razendsnel omgeschakeld om de 1 – 0 binnen te rammen. Daar sta je dan met je gode begin!
Opnieuw konden we gaan proberen een vroege achterstand weg te werken. Dat gaat ons in uitwedstrijden sowieso al minder af want waar we thuis maar liefst 16 punten uit 6 wedstrijden hebben gehaald, wisten we dit seizoen op verplaatsing tot dusverre slechts één keer te winnen.
Voetballend bakten we er opnieuw weinig van op de rubberen korrels, het was niet om aan te zien. Toch kregen we een aantal kansen voor de rust om gelijk te maken.

Eerst kon Rob v Dijk alleen door op de keeper na een sublieme pass van Toine. De jonge ballenvanger van Avesteyn spurtte echter als een speer van zijn lijn af en blokkeerde dapper. Niet veel later een vrije schietkans voor De Schenk die jammer genoeg hoog in de ballenvanger eindigde. En, op een gave voorzet van diezelfde Schenk werd de bal net weggekopt voordat één van de instormende Oranjemannen, Emile en Henk, bij de tweede paal binnen kon knikken.
Ondertussen nam de frustratie over zoveel gepruts op dit veld toe en werd er af en toe een lelijk tikkie uitgedeeld. Na de rust resulteerde dat indirect in een rode kaart voor een middenvelder van Avesteyn die vond dat hij wat te lomp op zijn achillespees werd getreden. Daarop dacht hij het te kunnen maken om de scheidsrechter uit te foeteren, gezien zijn taalgebruik leverde hem dat zeer terecht direct rood op. Vervolgens vond die mafkees dat weer voldoende aanleiding om de beste man tegen het plastic te duwen! Triest.

Met ineens een man meer zou het nu toch moeten gaan lukken? Niets was minder waar, vrij snel al lieten we de tegenstander rustig het middenveld oversteken en schoten ze knap onder in de hoek binnen. Dit werd nu een wel heel vervelende zondagmiddag!
Rob v Rooij ramde vervolgens een free-kick snoeihard tegen de lat en Emile, Rob v Dijk en Tonny kwamen via het hoofd ook nog redelijk in de buurt uit enkele van de vele prima corners van De Schenk. Niets zat echter mee en, eerlijk gezegd, dwongen we dat ook niet af.
Het werd zelfs 3 – 0 na weer een schot van buiten de zestien. Meer frustratie, meer gevloek en enkele gemene schopjes richting de tegenstander. De eer, en ons eerste doelpunt op kunstgras, werd vervolgens toch nog gered toen Sjoerd voor de zoveelste keer dit seizoen tegen de paal schoot en Rob v Dijk de rebound koeltjes binnentikte.
Met de winterstop voor de deur hebben we zeker minder punten dan dat we zouden moeten hebben. Dat is wel aan onszelf te wijten.

‘t 8ste – Joan; Rob Thomassen, Sjoerd, Emile, Ruud; Marcel, Toine, Marty, Henk (Tonny 45’); Rob v Rooij, Rob v Dijk


NLC’03 - ‘t 8ste 3 – 3 (11-12-2011)

Uit naar Lith, dat is altijd leuk! Zeker als het heel de week flink heeft geregend, er een straffe wind staat en het bijna vriest en je dan naar die kleiakker mag! Omkleden in een bouwkeet, inculsief kachel met flinke opstartproblemen en een toilet dat de buit van daags tevoren nog niet helemaal heeft verwerkt.
Ach, eigenlijk moeten wij van ‘t 8ste onze hand daar niet voor omdraaien na 15 jaar lang als buurtvoetballers in regen, hagel en sneeuw in de buitenlucht omgekleed te hebben. Deden wij dan natuurlijk ook niet, we vonden het alleen zo jammer voor gastspelers Duane Rettob en Joey v/d Akker!
Deze heren kwamen ons versterken en mochten heel de match de rechterflank voor hun rekening nemen. Dat ging ze bijzonder goed af! Stiekem hopen we dan ook dat ze ‘t 8ste zo’n gezellig stelletje vinden dat ze vanaf volgend sezioen gewoon iedere week met ons mee gaan.

Heel erg goed voetballen, wat we normaal doen, zat er niet in. De omlijnde hoop klei lag ons niet echt. Een aantal keer bijvoorbeeld kon De Schenk door de verdediging heen spurten maar werkte de bal niet mee. Die stuiterde van links naar rechts, nog eens naar rechts en dan weer terug, of vooruit. Het schoot niet op. In de eerst helft dan ook weinig echte kansen voor beide ploegen. NLC’03 schampte vroeg in de match eens de buitenkant van de paal maar legde verder ook weinig tikkie-takkie op de mat. Wel leken ze levensgevaarlijk in de counter dus daar moesten we voor opletten.

Er gebeurde niet bijster veel maar verder was er weinig te klagen. Achterin waren Marcel en Ton uiteraard hun mannetje weer de baas, speelde Sjoerd voor slot op de deur en stormde Joey telkens gevaarlijk mee naar voren. Op het middenveld werd door Marty en Maikel altijd om de bal gevraagd en Tonnie, Duane en De Schenk deden voor ons aanvallend hun uiterste best maar niets liep lekker. Veel balbezit, weinig kansen.
Met een half uurtje op de klok dan toch succes; Marty speelde met een zeer bekeken bal De Schenk helemaal vrij. Die had het wel een beetje gehad met dat nutteloze gedribbel over de klonten modder en besloot de bal van 20 meter maar direct langs de keeper in het net te plaatsen; 0 – 1!

Helaas wisten we dit niet tot de rust vast te houden. We kwamen al een keer verschrikkelijk goed weg toen een NLC’er van 25 meter gigantisch hard op de paal ramde. Zó! Ik denk dat als je nu naar Lith rijdt dat het doel nog staat te trillen.
Datzelfde beest mocht iets voor de rust op 17 meter aanleggen voor een free-kick. Het mag natuurlijk nooit maar ik neem het niemand in dat muurtje kwalijk dat ze hun knieschijven even wegdraaiden en de bal dwars door de muur het net in vloog; 1 – 1.

Onder de rust kregen we koude thee maar mochten we wel verhuizen naar een kleeklokaal, jammer van die putlucht die er hing.
In de tweede helft bleef het gelijk op gaan maar zouden we wel tweemaal op achterstand komen. De 2 – 1 was een buitenspeldoelpunt maar blijkbaar was de plaatselijke referee niet verteld dat wij, misschien als enige in de klasse, een goudeerlijke grensrechter hebben in Twan v/d Wetering. Als hij vlagt voor buitenspel dan is het ook echt buitenspel, daar durf ik mijn hand voor in het vuur te steken. De man in het zwart wilde er niet aan en keurde het doelpunt goed.
Wij waren echter gekomen voor de 3 punten gingen vervolgens dus vol de aanval, met succes! Toen Tonnie een bal de zestien in schoof werd deze achter het standbeen langs verlengd door Joey en, omdat je goed voorbeeld altijd moet volgen, kopieerde Rob v Dijk deze Braziliaanse actie van Joey en schoof hij de bal achter zijn eigen standbeen langs onder in de hoek; 2 - 2.
Sjoerd liet naderhand een dwarrebal op de lat vallen terwijl we voor de volle buit gingen maar helaas gaven we achterin vervolgens de derde penalty in twee weken weg en stond het in ene weer 3 – 2.

Met nog een kwartiertje te gaan zag het er nu toch niet heel erg best voor ons uit. Hoewel het voetbal niet bijster goed bleven we wel doorkachelen en dat zagen we nog net op tijd beloond worden. Een corner van Duane viel via de lat en een slap handje van de keeper op doellijn en Rob v Dijk vloog vervolgens zowel bal als keeper het net in. Als je dan heel overtuigend juicht, en nog onschuldiger kijkt, wordt dat gewoon goed gekeurd door de scheidsrechter en stap je dan niet veel later met 3 – 3 van het veld.
Terechte uitslag.
Duane en Joey bedankt ... en tot volgend seizoen in de vaste selectie van ‘t 8ste!


‘t 8ste - Festilent 8  7 – 4 (4-12-2011) 

Vanwege het gebrek aan bespeelbare velden moest Prinses Irene kiezen welke match er door kon gaan, die van ‘t 7de of van ons. Wij hadden het geluk dat we gewoon aan de bak konden en dat was dan ook de meeste verstandige keus, goed is het niet altijd wat we laten zien maar we zorgen wel wekelijks voor veel vermaak! De drie extra liefhebbers aan publiek werden dan ook op hun wenken bediend in een knoTsgekke match met elf doelpunten en drie penalties. Daarvoor moest je wel vanaf het begin langs de lijn staan want we lieten er geen gras over groeien.

In de eerste minuut verspeelden we namelijk al een bal op het middenveld waardoor een spits van Festilent alleen op doel af kon en die mikte heel precies de 0 – 1 binnen. Niets later stond het alweer gelijk. Rob van Rooij bracht een Zeelandse verdediger zo in paniek dat die pardoes de bal achter zijn eigen keeper werkte.
Er stonden nog geen 5 minuten op de klok toen aanvoerder Marty helaas met een te strakke kuitspier geblesseerd plaats ging maken voor Marcel. Als onze man in vorm de laatste weken had Marcel bijna meteen een heel beslissende rol in de wedstrijd. Nadat hij de bal veroverde op het middenveld ploegde hij straf naar voren en lanceerde Henk Pennings aan de linkerflank. Henk ramde een afgemeten, strakke voorzet laag over de grond naar de eerste paal waar De Schenk voor zijn mannetje kwam en de bal met een subtiele voetbeweging in de verste hoek plaatste; 2 – 1!

In een open wedstrijd bleven de kansen komen. Toine kopte een corner net over de kruising bij de eerste paal, Rob van Dijk wist weer eens van 3 meter voor doel over de ballenvanger te mikken en Henk zette zijn hoofd tegen een volgende gevaarlijke corner maar zag de bal net naast vliegen. Aan de andere kant ontsnapten we toen Niels een tegenstander op de rand van de zestien naar de grond gleed maar hadden we het geluk dat de referee deze, toch vrij duidelijke overtreding, met de mantel der liefde bedekte. We kwamen daar wel zeer gelukkig weg en het werd ons nog maar eens duidelijk gemaakt dat Festilent zeker nog niet verslagen was. Vooral voorin hadden ze gevaarlijke mensen rondlopen die gelukkig wel prima bespeeld werden door Niels en Rob Thomassen.
Voor rust nog wisten we de marge op twee doelpunten te zetten toen Rob v Dijk een precieze voorzet van Sjoerd bij de tweede paal binnenkopte en zag het er ineens zeer redelijk voor ons uit.

Samen met Festilent teruglopend naar het veld voor aanvang van de tweede helft bleken de tegenstanders toffe gasten te zijn, ze vroegen bovendien waar ze het verslag van deze pot zouden kunnen gaan lezen. Uw verslaggever werd toch ietjes zenuwachtig. Het bijna wekelijks belachelijk maken van de tegenstander, wel of niet terecht, leek ineens niet op zijn plek – ook omdat ik volgend seizoen niet in een Zeelands kleedlokaal opgesloten wil worden!
Dus, ondanks dat hun verdediging toch echt een gatenkaas was heb ik besloten dat niet te gaan vermelden in dit verslag. Ook zal ik niet lacherig doen over het feit dat we zelf alllesbehalve goed stonden te voetballen en toch redelijk makkelijk de 3 punten thuis hielden tegen deze mannen.
Nee, niets daarvan in dit verslag.
Het was een gezellige, sportieve tegenstander en een leuke voetbalochtend.

In de tweede helft wilden we eigenlijk zo snel mogelijk definitef afstand nemen, dat zou helaas niet gaan lukken. Nadat De Schenk, na goed voorbereidend werk van Maikel en Marcel, heel knap de 4 – 1 binnenschoot werd het alweer vrij snel 4 – 2. Een hele beste voorzet vanaf de linkerzijlijn werd door een Zeelands hoofd bij de tweede paal binnengekopt. Dit Festilent was taaier dan we gehoopt hadden.
Toch, binnen 20 seconden (!) stond het alweer 5 – 2.
Rob v Dijk en De Schenk trapten af; balletje terug op Toine, terug naar Rob v Dijk die De Schenk diept stuurde en die spurtte op typische wijze richting doel voor zijn volgende hattrick!

Nog steeds was het niet gelopen. Waar we zelf dichtbij waren na een schot van Tonnie en een hele knappe loopactie van Niels, beiden stuitten op de keeper, kregen we aan de andere kant de eerste penalty tegen. Rob Thomassen was net iets te laat met zijn sliding en hoewel Joan vervolgens nog een knietje tegen de bal kreeg stond het ineens 5 – 3.
‘Hun een penalty, dan wij ook één’ dacht Tonnie. Nadat hij een bal net voor de inglijdende keeper wegtikte ging hij vrij makkelijk naar de grond. Met Marty langs de lijn zag Rob v Dijk zijn kans schoon. Ook gelegenheidsspitsen horen irritant eigenwijs te zijn dus werd Sjoerd, die na Marty de aangewezen elfmeterspecialist is, schaamteloos overgeslagen. Het leverde na de wedstrijd geen boze blikken op want Rob v Dijk stuurde de keeper keurig de verkeerde hoek in; 6 – 3.

Met nog een kwartiertje of zo te gaan was de match nu eindelijk wel gelopen. Toine maakte er voor de statistieken nog snel 7 – 3 van toen een schot van De Schenk maar half gekeerd kon worden door de keeper en Toine als eerste reageerde op de terugstuiterende bal. In de slotminuut gaven we toen nog een penalty weg door ‘duwen in de zestien’ en dit keer was Joan wel compleet kansloos waardoor we uiteindelijk eindigden op 7 – 4.

‘t 8ste – Joan; Ton (Ruud 45’), Sjoerd, Niels, Rob Thomassen; Maikel , Marty (Marcel 5’), Toine, Henk (Tonnie 45’); Rob v Rooij, Rob v


‘t 8ste - Berghem Sport 6 – 0 (20-11-2011)

Gisteren kwam het laag geklasseerde Berghem Sport door de dichte mist ons bezoeken op De Schellen. Met zelf krap 11 mensen door een paar late afmeldingen, blessures van Stefan en Alan en omdat Emile ergens anders moest scheidsrechteren had zelfs Khalid besloten zijn kicksen mee te nemen. Gelukkig voor iedereen hoefde hij ze niet te gebruiken.

Tegen dit soort ploegen, dat zich ingraaft op eigen helft en nauwelijks bij machtte is de middenlijn over te komen blijft het altijd lastig beginnen. Eenmaal op voorsprong is er niets meer aan de hand maar daarvoor moet je natuurlijk wel die eerste er in mikken. Dat duurde vrij lang en ook zonder dat we echt kansen kregen.
Op dat soort momenten moet je terugvallen op specialisten en die hebben we gelukkig dan ook binnen ‘t 8ste! Na een minuut op 25 onderschiep Rob van Dijk een uittrap van de keeper en hengste de bal vervolgens van grote afstand, en zonder aarzelen, over diezelfde keeper in de touwen. Eitje.
Dat hij vervolgens nog een paar keer voor nagenoeg open doel naast schoof hoeft eigenlijk niet genoemd te worden, maar ik doe ’t toch om volgende keer niet heel de wedstrijd reserve te staan!
Sterker nog, om er zeker van te zijn dat ik in de basis kan beginnen vermeld ik ook maar gelijk dat ik niet veel later met 5 minuten naar de kant mocht wegens totaal onnodig, doch heel beleefd, de referee te wijzen op een akelige, maar volkomen menselijke, vergissing.
Voor de thee kwamen we nog op 2 – 0 toen Tonnie zich omver liet lopen net buiten de zestien en Sjoerd zijn zoveelste vrije trap in zijn carriere binnen plaatste.

In de tweede helft werd het zicht alsmaar slechter maar wisten we elkaar wonderwel nog steeds te vinden en combineerden we naar een lekkere overwinning. De Schenk schoof eerst voor op Tonnie voor de 3 – 0 voordat hij toen zelf maar besloot ook wat aan zijn gemiddelde te doen. Heerlijke steekballetjes van de uitblinkende Toine, die heel de wedstrijd bleef jagen vanaf het middenveld, Marcel en Tonnie waren aan onze topschutter wel besteed en hielpen hem aan zijn tweede hattrick van het sezioen.
Toen we bijna helemaal niets meer zagen besloten we met zijn 22-en maar te stoppen en vonden we het ook wel goed eigenlijk met 6 – 0 .

‘t 8ste – Joan; Ton, Sjoerd, Niels, Rob Thomassen; Marcel , Marty, Toine, Tonnie; Rob v Rooij, Rob v Dijk

CITO - ‘t 8ste 3 – 3 (13-11-2011)

Zo dramatisch als we vorige week in Nuland speelden, zo goed waren we gisteren in Oss! Wat een puike pot van ‘t 8ste, als verslaggever was het lange tijd gewoon genieten langs de lijn. Helaas gaven we wel opnieuw de punten weg maar aan het voetbal lag dat zeker niet.

CITO had nog niet heel veel wedstrijden gespeeld dit seizoen maar stond er met 15 punten uit 6 wedstrijden wel heel erg goed voor. We zouden het hier wel eens heel lastig kunnen krijgen maar we begonnen als als een speer. Het balletje werd snel veroverd, lekker rondgetikt en we creerden voetballend aardige kansen. Binnen een paar minuten al draaide Tonnie knap weg bij twee verdedigers en stuurde Rob v Rooij met een heerlijke steekbal alleen op doel af. De Schenk pist werkelijk alles weer binnen dit seizoen en zo ook deze kans; 0 – 1.
We speelden onze allerbeste wedstrijd van het seizoen. Tonnie voorin was in topvorm, Marcel was vanaf het middeveld werkelijk overal goed werk aan het verrichten en achterin bewees Niels opnieuw een echte, echte voorstopper te zijn geworden. Hij speelt nog geen half jaar op die positie maar dat is aan niets te zien. Sterk in de duels, slim duwen op de juiste momenten en uiteraard goed in de opbouw. Nóg beter dan deze drie uitblinkers stond Rob Thomassen te voetballen. Of het aan zijn nieuwe “Cruyffies” ligt is nog niet bevestigd maar als dat zo is moet iedereen die kicksen aanschaffen!

Toch, CITO is wel degelijk een aardige ploeg met bovendien een hele grote, sterke spits. Die had aan een halve kans dan ook genoeg om de 1 – 1 binnen te mikken. Dat haalde ons nauwelijks uit ons spel; Stefan kopte over en Tonnie was heel dichtbij uit heerlijke voorzetten van De Schenk die op een half uur weer voorslingerde en dit keer nam Sjoerd het leer in ene op zijn pantoffel en stopte die pas boven in de kruising! Bijna nog werd het nog leuker, van 25 meter vuurde Sjoerd een free-kick op doel die via de lat buiten bleef. Met 1 - 2 de rust in en iedereen zeer, zeer tevreden.

In de tweede helft zaten we bijna al heel snel op rozen maar besloot de dienstdoende referee zich van zijn minst zelfverzerkerde kant te laten zien. Tonnie jaagt hun keeper op, verovert de bal en legt breed op De Schenk. Die bleef keurig achter de bal en schoof binnen. Ossenaren schreeuwen naar hun grensjager die alsnog besloot zijn vlag omhoog te steken. De scheidsrechter wilde er niets van weten en keurde het doelpunt goed omdat er slechts “op appèl werd gevlagd”. Ossenaren weer schreeuwen, nu naar de scheids. Die besloot toen toch maar af te keuren voor off-side? Naar mannetje, die daarna dan ook helemaal de kluts kwijt raakte en eigenlijk helemaal niets meer goed kon zien.
Toch was er nog maar weinig aan de hand, we bleven namelijk heel erg goed voetballen. Het duurde dan ook niet overdeven lang voordat we alsnog de 1 – 3 maakten. De Schenk werd diep gestuurd en trapte het gaspedaal in. Spurtte voorbij heel hun verdediging en plaatste vervolgens met zijn zwakkere linker zeer knap in de verre hoek! Heel vaak zien we hem niet overdreven juichen na alweer een doelpunt maar met deze was hij zelf ook wel aardig zijn nopjes, en terecht! Geweldige goal weer.
Met de wedstrijd nu eigenlijk in de tas werd het ineens toch onrustig in de koppies. Dit was te mooi om weg te geven leek iedereen te denken en in plaats van door blijven voetballen en misschien nog wel verder uit te lopen ging het toch nog mis. Langzaamaan trok CITO de wedstrijd toch naar zich toe, we leken zelf licht in paniek te raken uit angst deze heerlijke voorsprong nog te kunnen verpesten. Totaal onnodig maar het gebeurde wel.

Een zondagsschot van 30 meter viel ineens naast Joan binnen en toen werd het helemaal billen knijpen. Tot driemaal toe ontsnapte we al aan de gelijkmaker. Eerst kopte CITO rakelings over en vervolgens mistten ze tot tweemaal toe van binnen de zestien. Met nog een paar minuten te gaan echter verloren we alsnog 2 punten. Een voorzet van links werd nauwelijks verdedigd waardoor de bal eens een keer mocht stuiteren voordat een Ossenaar hem over de keeper heen kon tikken; 3 – 3!

Al het goede voetbal van het eerste uur ten spijt, hielden we hier toch opnieuw een aardige kater aan over. Het wordt tijd dat we eens wat overwinningen gaan pakken, nu doen we onszelf de laatste weken flink tekort.
Names iedereen van ‘t 8ste nog wel een welgemeend ‘dankjewel’ aan Mark Mulder en Mark van Geffen die als supersubs ons naar het einde van de wedstrijd hielpen.

‘t 8ste – Joan; Rob Thomassen (Mark van Geffen 65’), Sjoerd, Niels, Ruud; Maikel, Marcel , Marty, Stefan (Mark Mulder 75’); Rob v Rooij, Tonnie 35’


Nulandia - ‘t 8ste 5 – 2 (06-11-2011)

Voor de volgende 3 punten in dit seizoen gingen op verplaatsing naar Nuland. Deze tegenstander had tot dusverre slechts eenmaal weten te winnen in de competitie en alle zeven andere wedstrijden verloren (doelsaldo -15) en stonden helemaal onderaan. Dit mocht geen enkel probleem worden voor ‘t 8ste dat toch van zichzelf wel durft te roepen dat ze in hun klasse met een klein beetje geluk iets meer dan een subtopper zouden moeten kunnen zijn.

Met Stefan terug van blessure en drie wissels zagen we de wedstrijd vol vertrouwen tegemoet. Het begin was zoals verwacht; wij met balbezit en de tegenstander bleek zo in de veronderstelling te zijn dat ze opnieuw opgerold zouden worden dat ze niet eens moeite deden om aan te vallen. Ze hielden hun enige spits op de middenlijn en de eerste 10 minuten bleef de rest op maximaal 30 meter van hun eigen doel hangen. Echter, die spits van ze was een hele aardige voetballer en wanneer ze dan een lange bal gaven dan was die immer heel precies en direct gevaarlijk.
Zo kwamen we na een kwartier ook op achterstand; lange bal over de verdediging, wij met zijn allen staan te slapen en een slimme spits die dan niet aarzelt en scoort. Niets aan de hand eigenlijk nog, want nu zouden we toch wel wakker zijn?
Het was echter schandalig slecht van onze kant. Ballen over 3 meter waren al onmogelijk, vrij lopen scheen ook niet te lukken en op tijd reageren was helemaal teveel gevraagd. Dus werd het ook nog 2 – 0! Weer die spits, dit keer met een hele knappe rush langs de rechterflank en vervolgens een prima aangesneden voorzet die bij de tweede paal werd binnengekopt. Het was tot dusverre vrij droevig van Prinses Irene kant.

En toch was er niet heel veel aan de hand. Zouden we zelf de knop om kunnen zetten dan was dit een tegenstander waar je dan alsnog makkelijk vanuit 2 - 0 achter zou kunnen winnen. In ieder geval begonnen we wel wat kansen te krijgen. Stefan stuitte op de keeper, een heerlijk gekrulde free-kick van De Schenk scheerde de paal en Tonnie schoot over van net binnen de zestien. Na de thee zouden we alsnog orde op zaken gaan stellen was dan ook de verwachting ... totdat we vlak voor rust zelf een bal zo bij een nietsvermoedende Nulander voor zijn voeten schoven die midden voor een leeg doel niet goed begreep wat hem overkwam maar wel de 3 – 0 (!) binnen duwde. Het is dat we toch een redelijk fanatiek ploegje zijn want anders hadden we gewoon heel erg hard om de drie kwartier durende Laurel & Hardy voorstelling van ‘t 8ste kunnen lachen.

Uiteraard kwade gezichten tijdens de rust. Dit was het allerslechtste wat we in zeer lange tijd hebben laten zien. Het gevoel bleef echter dat het nog lang niet afgelopen was, vlug scoren tegen deze gasten en we gaan nog gewoon winnen ook.
Na de rust werd er in ieder geval beter gevoetbald en kwamen de kansen in rap tempo. De bal ging vanaf nu wel lekker rond en de buitenkant werd goed benut. Heerlijke voorzetten van beide flanken vielen echter telkens niet goed en met veel tegenstanders achter de bal waren de ruimtes voorin klein. Stefan ramde bovendien een bal op de paal en niets leek mee te zitten.
Er gloorde wel wat hoop maar dat leken we zelf defintief teniet te doen toen we weer een tegenstander alleen op Joan af lieten gaan voor de 4 – 0!
Even daarna leek het tij alsnog te keren. Rob v Rooij mikte de 4 – 1 binnen en een minuut of 10 voor tijd mocht Marty er van elf meter alweer 4 – 2 van maken. Het zou krap worden maar het was zeker nog mogelijk een punt te halen. We gooiden het tempo nog wat verder omhoog maar toen een vrije trap van Nulandia vanaf 25 meter in de bovenhoek dwarrelde voor de 5 – 2 was het gedaan en wilden we met zijn allen zo snel mogelijk van dat veld af en naar huis.
Triest, meer kan ik er niet van maken.

‘t 8ste – Joan; Ton, Emile, Niels, Ruud (Rob Thomassen 45’); Maikel, Toine (Marcel 45’), Marty, Stefan; Rob v Rooij, Henk (Tonnie 35’)


t 8ste – E.V.V.C 3 – 3 (30-10-2011)

De koploper uit Vinkel kwam op bezoek wat reden genoeg zou zijn om wat bevend aan de match te beginnen. Een kleine blik echter op voetbal.nl leerde dat de resultaten van E.V.V.C. nou niet zo overtuigend waren geweest als de stand deed vermoeden en we vorig seizoen bovendien nog 6 punten tegen ze hadden gepakt.

Het begin van de match was hoopgevend. Tegen deze tegenstander krijg je kans en ruimte om te voetballen en op het eerste gezicht was het lastig om te zien waarom ze nu zo hoog staan. Toch, na verloop van tijd valt het op hoe slim hun mensen voorin vrij lopen en dat ze op het middenveld wel hele aardige voetballers hebben staan. Dat alles mocht echter geen excuus zijn voor hoe slap we zelf aan de match begonnen en hoe weinig we ze voor de voet liepen. We gaven veel te veel ruimte weg en zochten zelf te snel de lange bal van achteruit. Vrij eenvoudig kwamen de bezoekers dan ook op 0 – 1.

Gelukkig lieten we daarna effentjes zien wat we zelf kunnen en combineerden Rob v Dijk en De Schenk na een prima lang pass van Sjoerd richting de zestien waarna Tonnie strak aangespeeld werd om zijn eerste goal van het seizoen binnen te mikken; 1 – 1.
Het bleek echter geen aanleiding voor ons om beter te gaan voetballen en opnieuw lieten we Vinkel vrij doorlopen tot aan de zestien waarna ze met een hele knappe knal de 1 – 2 binnenschoten. Het was vervolgens aan Joan te danken dat het niet snel veel erger werd, maar vlak voor de thee lieten we ons opnieuw kinderlijk eenvoudig verassen en moesten we met een zure 1 – 3 de kleedkamer in.

Uw verslaggever lag toen al met zijn bovenbeen in ijs gewikkeld en dacht eigenlijk ook niet dat de tweede helft de moeite van het aankijken waard zou zijn, dus wat er in de tweede drie kwartier gebeurde kan niet helder vastgelegd worden voor het nageslacht!
Tot mij grote blijdschap echter kwamen we wel terug tot 3 – 3. Tonnie Rovers met zijn tweede, uit de kluts, en het wekelijkse doelpuntje van De Schenk. Die laatste treffer zou volgens de talrijke supporters langs de lijn een heel best doelpunt zijn geweest maar meer kan ik er niet over schrijven.

Nu was ik toch al niet in de veronderstelling dat half Nisseroi op zondagavond na Studio Sport de doelpunten van het ‘t 8ste op de Subbeteo-tafel nog eens naspeelt dus kan het ontbreken van een uitgebreide analyse geen smet op het gelijkspel zijn.
De meningen waren achteraf verdeelt, een enkeling voelde frustratie over het niet winnen van deze pot terwijl anderen niet ontevreden waren met 3 – 3. Feit blijft dat we het ons in de eerste helft onnodg lastig hebben gemaakt. Zaak dus om volgende week weer de volle buit binnen te halen, vooral ook met het oog op de intere periodetitel!

‘t 8ste – Joan; Rob Thomassen, Sjoerd, Marcel, Ruud; Rob v Rooij, Maikel, Toine, Henk (45’ Ton); Rob v Dijk (Marty 40’), Tonnie

Vorstenbossche Boys - ‘t 8ste 0 – 3 (16-10-2011)

Met een bizare kleine groepje van het 8ste moesten we deze zeer koude zondagochtend richting Vorstenbosch, we hadden zelfs de hulp nodig van Peter v Grunsven en Edwin v Niftrink om met 12 man op tijd klaar te staan voor de aftrap! Raar-maar-waar kwamen Emile en Ruudje Pin zich wel nog melden voor de tweede helft?

Het veld leek er op het eerste gezicht in ieder geval heerlijk bij te liggen maar zou spekglad blijken, wat voor beide teams toch aardig wat problemen zou opleveren. Gelukkig waren de bezoekers de beter voetballende ploeg en kregen we ondanks de zeephelling redelijke kansen om op voorsprong te komen. Peerke, uiteraard, frommelde zich een paar keer vrij voor een schot maar was niet heel gelukkig in de afwerking vandaag. Stefan kreeg de bal op een presenteerblaadje klaargelegt door Rob v Dijk maar zijn kogel werd zeer goed buiten gehouden door de goede keeper van The Boys. Achterin gaven we niet heel veel weg maar wisten de boel ook niet helemaal op slot te gooiden, gelukkig stond het vizier van de thuisploeg niet op heel erg scherp. Met 0 – 0 mochten we terug de warmte van de kleedkamers opzoeken met de overtuiging dat we hier toch zeker met 3 punten weg zouden moeten gaan.

In de tweede helft ging Rob v Rooij in de spits zijn dingetje doen en hadden we in ene een spitsenduo voorin dat samen toch goed voor een doelpuntje of vijftig per seizoen is. Eigenlijk was het dus slechts geduldig wachten op de opening en het duurde logischer wijs dan ook niet heel lang voor Peerke zijn collega-spits richting doel stuurde die beheerst in de lange hoek mikte, 0 – 1!
Achterin stond het heerlijk; Ridder Niels als voorstopper was niet te passeren, net als Ton op rechtsback. Marty en Marcel hadden het middenveld in de tang waarbij vooral Marcel Buuts uitblonk en zich overal op het middenveld positief liet gelden. Toch bleef de voorsprong krap en was de opluchting groot toen De Schenk zijn tweede binnen prikte. Peer veroverde de bal op het middenveld, stuurde Rob v Rooij de zestien in en dan is het meestal wel bekeken.

Het was nu zaak rustig uit te voetballen en misschien de score nog wel uit te breiden. Dat laatste lukte nadat Marty en Niels via ontelbare één-tweetjes vanaf de middelijn tot ver in het strafschopgebeid doorkaatsten waarna Marty heel bekeken de bal onder in de hoek plaatste. Knappe goal.
Een goede pot van ‘t 8ste en eindelijk de eerste punten en doelpunten in een uitwedstrijd. Een welgemeend ‘hartelijk bedankt’ natuurlijk voor Edwin en Peer (die zich alweer verzekerd heeft van een uitnodiging voor het Weekendje Weg) en we kijken nu alweer uit naar het treffen met koploper E.V.V.C. op De Schellen over twee weken.

‘t 8ste – Joan; Ton, Sjoerd, Niels, Rob Thomassen (Ruud 45’); Edwin (Rob v Dijk 75’), Marty, Marcel, Stefan; Rob v Dijk (Rob v Rooij 45’), Peter


‘t 8ste - OSS’20 11 – 0 ( 9-10-2011)

Na de blamage van vorige kregen we gisteren een uitgelezen kans de schande wat weg te poetsen. Voor zover dat kan natuurlijk, want die 8 – 0 zullen we niet snel vergeten.
Rode lantaarndrager OSS’20 kwam opbezoek met 0 punten en een bar slechts doelsaldo. Zonder te willen onderschatten werd er vooraf al gesproken om ook minimaal acht keer te scoren en dat bleek uiteindelijk ook geen probllem. De tegenstander was van bedroevend niveau.

In zulke wedstrijden is de eerste treffer altijd het allerbelangrijkste (- en misschien ook nog een beetje de 2 – 0). Alles wat daarna volgt is van mindere waarde. na nog geen 5 minuten werd de score geopend. Maikel slingerde heerlijk voor en daar was Rob van Dijk véél en véél slimmer dan een Osse verdediger en keeper en kopte de bal heel bekeken in de kruising.
Het duurde vervolgens toch nog vrij lang voordat we de score gingen uitbreiden maar na een knappe één-twee tussen Marty en Maikel joeg onze aanvoerder snoeihard binnen met zijn linker. Stefan bracht naderhand de score op 3 – 0 voordat Marty met een wereldpass Ernst de zestien inschoof die heel beheerst de 4 – 0 aan liet tekenen. Die bal van Marty was zó knap dat eigenlijk iedereen dacht dat het ongelukje was. Tot ergernis van de aanvoerder die het écht wel zo bedoeld had.
Assistkoning Maikel liet daarna nog een beste voorzet in de zestien ploffen die Rob van Dijk in ene op zijn slof nam voor de 5 – 0.

Na de rust werd eerst nog een treffer van Ernst wegens buitenspel afgekeurd voordat hij alsnog zijn tweede van de ochtend binnenmikte en daarna was het vooral heel veel kansen missen van onze kant. Tot aan het belachelijke aan toe. Het spitsenduo Rob en Ernst excuseerde zich dat ze het vizier pas weer zouden poetsen voor de volgende match die belangrijker is, hier was geen eer meer aan te behalen.
Gelukkig dachten Sjoerd en De Schenk daar anders over. Sjoerd pegelde tweemaal van afstand binnen via de binnenkant van de paal en De Schenk mikte in de laatste 20 minuten nog driemaal in de touwen om weer wat bij te komen op de topscoorderslijst van Prinses Irene zodat we met 11 – 0 konden gaan douchen.
Geen beste tegenstander maar toch bleven we zelf achter voetballen door het veld breed te houden en niet massaal voor eigen succes te gaan. De gemakzucht kroop er wel een beetje in zo na verloop van tijd maar zelfs dat was geen probleem, de enkele keer dat de Ossenaren en dan toch eens probeerden bokste Joan die ballen op zijn dooie gemakkie buiten.

Volgende week hopen we wel op een wat meer gelijkwaardige tegenstander want het ging eigenlijk de laatste twee wedstrijden helemaal nergens over.

‘t 8ste – Joan; Ton, Sjoerd, Niels, Emile (Rob Thomassen 45’); Maikel (Rob v Rooij 45’), Marty (Marcel 45’), Toin, Stefan (Henk 45’); Ernst, Rob v Dijk


TOP - ‘t 8ste 8 – 0 ( 2-10-2011)

Vol goede moed trokken we richting Oss, de tegenstander had wat wisselende resultaten achter de rug en zelf hadden we tweemaal op rij goed gevoetbald en gewonnen. De eerste tegenvaller bleek de accomodatie van de Ossenaren te zijn; wat een armoede! Een club als TOP Oss totaal onwaardig.

Lekker weer was het in ieder geval wel en om 10.30u hadden we er nog heel erg veel zin in. Wel begonnen we te slap en de Ossenaren bleken toch heel aardig te kunnen ballen. Na een minuut of 10 gaven we te makkelijk de 1 – 0 weg, toch dachten we toen nog wel terug de match in te kunnen komen. Het liep allemaal anders. En hoe!
Eigenlijk kwamen we er totaal niet aan te pas. Zelfs gaven we het balletje soms te makkelijk weg maar TOP blijkt tactisch een paar lichtjaren op ons voor te lopen. Ze hadden altijd meerdere vrije mannetjes, iedereen bewoog en eigenlijk was er toen al weinig houden aan. Voorin kregen we geen enkele opening en over het hel veld liepen we puffend achter de Ossenaren aan.
 
Met de rust stond het 2 – 0 en hadden we nog wel de moed om de wedstrijd uit te voetballen maar wisten we eerlijk gezegd wel dat er niets te halen viel.
Achterin stonden we al vrij lang met slechts drie verdedigers tegen hun twee spitsen om het middenveld wat voller te maken. Na de rust ging TOP met een derde spits voetballen en wij dus één-op-één. We wilden hoe dan ook scoren en wie weet ... misschien toch nog terug kunnen komen. Het was te positief gedacht en na de 3 – 0 was er werkelijk geen houden meer aan. Misschien hadden we toen wel met zijn allen voor de goal moeten gaan hangen om de schade te beperken maar ja, we wilden graag toch zelf ook nog wat voetbal laten zien.
Maar, we hadden geen schijn van kans en in vier opeenvolgende aanvallen scoorde TOP viermaal!
Uiteindelijk eindigde het op 8 – 0 en schamen we ons diep. 

 't 8ste – Joan; Ton (Ron Thomassen 45’), Rob v Dijk, Marcel, Ruud; Tonnie (Toin 45’), Marty (Tonnie 75’), Maikel, Stefan; Ernst, Schenk


t 8ste – HVCH 3 – 2 (25-09-2011)

Trotse koploper HVCH kwam op bezoek en leek ervan overtuigd te zijn om zonder al teveel tegenstand recht te hebben op 3 punten. Na een knappe start van de competitie met 9 punten uit 3 wedstrijden en nog zonder tegendoelpunten was het duidelijk slikken voor de jonge ploeg dat we in Nisseroi niets voor niets weg geven.
Met Joan terug tussen de palen begonnen we zeer voortvarend en al binnen 5 minuten werd Stefan binnen de zestien aan zijn broekje getrokken, even nog dacht de referee aan voordeel maar toen ons dat niets opleverde ging de bal alsnog op de stip. Dat soort buitenkansjes zijn al jaren wel besteed aan Marty Dollevoet die altijd scoort vanaf de stip; 1 – 0.

Even nog dachten de Heeschenaren dat ze deze tegenslag snel voetballend te boven konden komen maar dat duurde niet lang. Bij de eerste keer dat ze terecht voor buitenspel werden afgevlagd was direct heel Veld 1 te klein voor ze. Onze grensjager moest het zonder aarzelen bekopen met ongepaste schuttingtaal. Dat kon nog gepast opgelost worden door de referee en toen we weer gingen voetballen was Stefan nog eens dicht bij de 2 – 0 voordat hij geblesseerd moest uitvallen.

HVCH heeft een goede ploeg maar een paar meer dan aardige voetballers, toch gaven we weinig weg. Ton van Uden vierde de geboorte van zijn dochter door uit te blinken op rechtsback, Rob Thomassen hield hun beste spits gewoon heel de wedstrijd uit beeld en op het middenveld speelde Toine ouderwets sterk. Ondanks dat konden we niet voorkomen dat na een half uur de 1 – 1 zeer knap werd binnengeschoten. Maar, nog voor de thee ramde Sjoerd een vrije trap direct binnen en gingen we alsnog met de voorsprong aan de sinaasappels.

Met drie wissel zetten we ons schrap voor de storm die in de tweede helft ongetwijfeld op zou zetten. Voetballend bleven we echter beter en waarneer er dan een gevaarlijke voorzet verdedigd moest worden kopte Emile gewoon alles weg wat in zijn buurt kwam. Was ook dat niet genoeg dan stond Joan opnieuw een geweldige pot te keepen, HVCH kreeg er steeds minder zin in.
De scheidsrechter had het dan ook maar gedaan bij ze. Iedere beslissing was onterecht in hun ogen, binnen een mum van tijd pakten ze dan ook drie gele kaarten. Tweemaal voor praten, en eenmaal voor de meerdere keren dat ze puur op de man speelden. Telkens gevolgd door sarcastich applaus voor de scheidsrechter en genuil dat er in Nisseroi met “zo’n thuisfluiter” niets te halen valt. Kinderachtig gedoe. De referee zag het allemaal heel scherp, van beide kanten. En ja, dat zou ik ook gezegd hebben als we hadden verloren.

Eigenlijk hadden we op 3 – 1 moeten komen, Marcel sneed een heerlijke bal richting Ernst die wel afmaakte maar onterecht voor buitenspel werd afgevlagd. Dat zou ons bijna heel veel pijn hebben gedaan, zeker toen de 2 – 2 viel. Een poeier van buiten de zestien werd door Joan nog fantastich uit de kruising getikt maar helaas kwam de bal terug van de lat voor een Heesh’ hoofd.
Uit een razendsnelle counter stond het niet veel later bijna ook nog 2 – 3 maar werd er gelukkig langs gekopt. Een vrije trap van ze bleef ook nog eens buiten via de paal. Met een gelijkspel zouden we dan ook niet overdreven ontevreden zijn geweest, ondanks dat Rob v Dijk een aardige kans om zeep hielp door echt op keeper te mikken i.p.v. rustig de hoek te zoeken. Wel na heel erg knap wegdraaien van twee tegenstanders, haast ik er aan toe te voegen!

Tock konden we alsnog in polonasie van het veld. Marty en Marcel zetten gezamelijk een heel bekeken aanval op en stuurden Maikel richting de achterlijn. ‘Smitske’ gleed zijn mannetje voorbij en legde heel precies terug op de instormende Ruudje Pin die bij de tweede paal de winnende kon binnen vlammen; 3 – 2!
Een hele knappe overwinning van ‘t 8ste, dat is an sich al het vermelden waard. Maar, dat Ruud van Kessel voor het eerst sinds kabinet Balkenende 2 weer eens wist te scoren leek toch het meest opzienbare gespreksonderwerp de zijn op De Schellen deze zondagmiddag.

‘t 8ste – Joan; Ton v Uden, Sjoerd (Emile 45’), Niels, Rob Thomassen; Marcel, Toine (Maikel 45’), Marty (Ruud 45’), Stefan (Rob v Dijk 20’); Ernst, Tonnie


‘t 8ste – NLC’03 4 - 0 (11-9-2011)

Een ongewoon drukke voorbereiding hadden we afgelopen week achter de rug voor deze pot. Dat had niets met trainen te maken natuurlijk, of het verlies van vorige week, maar vooral met de vraag wie wilde gaan keepen bij afwezigheid van onze geblesseerde nummer 1 Joan. De gebruikelijke stand-ins waren óf niet aanwezig op zondag óf weigerden simpelweg te keepen. Eentje beloofde daarbij dan maar direct te gaan scoren als veldspeler om zijn punt kracht bij te zetten. Meneer Edwin belde vervolgens zowat heel de selectie af, maar die vielen stuk voor stuk doodstil aan de telefoon bij de vraag of ze wilden keepen. Uiteindelijk waren we zeer gelukkig dat Arjan Vissers zich vrijwillig aanbood. Zo gaat dat bij Prinses Irene en als antwoord daarop heeft meer dan de helft van ‘t 8ste daarom ook aangegeven komend weekend beschikbaar te zijn voor andere eltallen wanneer we zelf vrij zijn.

De warming-up voor keepen in ‘t 8ste blijkt niet afhankelijk te zien van welke naam er op het wedstrijdformulier staat. Waar Joan doorgaans op zijn gemakkie naar het inloopveld wandelt, eens naar zijn handschoenen kijkt en vervolgens weer terug richting kleedkamer wandelt, deed Arjan niet zo heel veel meer. Op de vraag op hij een paar ballen geschopt wilde hebben was het simpele antwoord; “neuh, hoeft niet”.

Vol jeugdig enthousiasme gingen we van start op het oude Ewald-veld tegen de nét iets jongere gasten van NLC’03. In vrij hoog tempo gingen beide ploegen op zoek naar het eerste doelpunt, maar vanaf het begin waren we de betere partij. Veel balbezit, veel bewegende en vrijstaande mensen en gewoon heel aardig voetbal. Een paar uitstekende voorzetten vanaf de rechterflank door Ton, De Schenk en Maikeltje, waren nog niet besteed aan Toine en Rob v Dijk, maar het leek slechts een kwestie van tijd voordat we zouden gaan scoren. Achterin gaven we nauwelijks ruimte weg en had Arjan een vrij rustige eerste 45 minuten. Marty dacht via een zeer knappe lob de score geopend te hebben, maar werd daarvoor zeer onterecht afgevlagd door buitenspel . Bij de thee stond het dan ook slechts 0 – 0 en dat viel toch wel een beetje tegen.

Op zo’n moment is het aan de coach de troepen te motiveren en dat probeerde hij door maar liefst vier wisselspelers in te brengen en er slechts drie uit te halen!? Ik geloof dat we alweer 10 minuten bezig waren in de tweede helft voordat Men. Edwin dat een beetje begon te snappen. Uiteraard hadden we het zelf al opgelost en gewoon met zijn elven afgetrapt, zodat Edje zich op zijn Oranjevlag kon concentreren.
Vrij snel in de tweede helft kregen we bijna een deksel op onze neus, NLC’03 sneed razendsnel door de verdediging en hun spits kreeg een vrije doorgang. Arjan reageerde razendsnel en wist zeer knap te redden, rolde de bal naar Marty die heel bekeken De Schenk wegstuurde en dan is het meestal vrij makkelijk; GOAL! Ontsnapt achterin en direct aan de andere kant de score openen, dat is lekker!

Niet veel later een korte corner op Stefan die heel precies de bal de zestien inschoof voor de bijzonder slim vrijgelopen Rob v Dijk, die met een bekeken schuiver de 2 – 0 liet aantekenen. Een man, een man, een woord, een woord. Rob had namelijk al de heel week de trainer belooft te scoren als hij niet hoefde te keepen en als je iets belooft, moet je het ook doen. Dat is logisch.
Met de 2 – 0 was het grotendeels bekeken. Toch moest Arjan nog een aantal malen dwingend optreden en was het zeker lekker, toen De Schenk een bal breed legde op de instormende Stefan die, zonder te twijfelen, snoeihard vanaf hoekje zestien binnen kogelde. Nog een korte corner later en de 4 – 0 lag alweer binnen. Marty en De Schenk combineerden samen de zestien in, waarna de laatste vanuit een zeer scherpe hoek gortdroog dat ding binnen rammelde.

Op een tweetal onnodige opstootjes, na waarbij Rob v Dijk en vooral aanvoerder Marty beter hadden moeten weten, gebeurde er niet heel veel meer in het restant. O ja, één NLC’er dacht zijn frustratie te kunnen afreageren door bij een hoge bal door te lopen op de keeper. Arjan heeft sowieso al niet zo heel snel pijn natuurlijk. Hij keek de voorbijvliegende mafkees aan alsof die vroeger een keer teveel met zijn hoofd naar beneden van de commode was gevallen.

Een lekkere eerste overwinning van het seizoen met bijzondere dank aan Arjan Vissers voor het aantrekken van de handschoenen.
‘t 8ste – Arjan; Ton v Uden (45’ Rob Tomassen), Sjoerd, Niels (45’ Marcel Buuts), Ruud; Schenk, Maikel, Marty, Rob v Dijk; Toine (45’ Alan), Tonnie (45’ Stefan).

Festilent - ‘t 8ste 3 - 0 (4-9-2011)

Eigenlijk hadden we er best veel zin in van te voren want, hoewel we deze tegenstander vorig seizoen niet tegen waren gekomen hadden we uit “betrouwbare” bron (Tonnie-Toon-Toon) vernomen dat het om een veteranenelftal zou gaan. Met onze strakke voorbereiding en te hoge eigendunk telden we de eerste 3 punten al. Natuurlijk moeten we nu achteraf toegeven dat wij eigenlijk ook de gemiddelde leeftijd hebben van een veteranenelftal en dat Festilent toch wel een heel aardig stel heeft!

Waren we kansloos? Dat niet. Maar, mede door een bedroevend begin met ontelbare slechte passes en nog vaker oerdom balverlies maakte we het onszelf bijna onmogelijk hier wat te halen. Binnen een paar minuten mochten we Joan al zeer hartelijk danken dat het 0 – 0 bleef dankzij een wereldredding op een kanonskogel die in Zeeland al geteld werd. Tweemaal vaker moest Joan nog goed redden voordat we bijna zelf de voorsprong namen. Eerst een magistraal schot van Rob Thomassen dat knap onder de lat vandaan getikt werd door hun keeper en daarna een reuze mogelijkheid voor De Schenk die na een best actie van Tonnie en Ernst eigenlijk voor open doel faalde. Dat had de wedstrijd toch heel anders kunnen laten lopen. Vlak voor de thee kregen we namelijk alsnog de 1 – 0 tegen nadat hun spits compleet vrijgelaten in de zestien kon binnenschuiven.

Het was niet goed van Prinses Irene kant. Sterker nog, het was vrij triest! Onnodig veel knullig balverlies en door nauwelijks gebruik te maken van de sterke punten van de twee spitsen voorin gaven we onszelf nooit de tijd om aan te sluiten. Tot overmaat van ramp gaf Joan in de rust ook nog eens aan niet verder te kunnen na een eerdere ongelukkige botsing met een Festilent spits. Emiel zou de tweede helft keepen.

Het voetbal verbeterde maar nog steeds kregen we zelf nauwelijks kansen. Bijna al was de wedstrijd voorbij toen Festilent opnieuw razendsnel door de verdediging sneed maar Emiel blijkt wonderbaarlijk genoeg toch nog over zijn oude reflexen te beschikken en wist heel knap dubbel te redden op pogingen van dichtbij. Het was uitstel van executie. Een snel genomen free kick viel achter de laatste linie en werd knap binnengewerkt voor de 2 – 0 en korte tijd later, na opnieuw een razendsnelle aanval van de thuisploeg, werd ook de 3 – 0 snoeihard binnengeramd. Einde oefening.

Aanvallend kwamen we niet verder dan slechte, halfslappe voorzetten en een paar halve kansen voor de keihard werkende Stefan v/d Boogaard. Twee vrije trappen kregen we op leuke plekken maar ook daar maakte we niemand bang mee. Frustratie alom. We hadden ons een betere start gewenst.

‘t 8ste – Joan (Emiel 45’); Rob Tomassen, Sjoerd, Ton, Ruud (Rob v Dijk 45’); Schenk, Maikel (Marty 45’), Marcel, Stefan; Ernst (Maikel 60’), Tonnie.


Vorstenbossche Boys - ‘t 8ste 0 - 4 28-8-2011 (Vriendschappelijk)

Gisteren werden we door Prinses Irene op ‘speciale missie’ gestuurd naar de buren van Vorstenbossche Boys. ‘t 8ste werd gevraagd de eer van de club hoog te houden aangezien er, met recht, getwijfeld werd of het 4e en 5e elftal op hetzelfde sportpak overwinningen mee naar Nistelrode konden slepen.
Vol goede moed trokken we dan ook ten strijde en, als enige Oranje-mannen daar, met succesvol resultaat.

Ruudje Pin keerde weer terug in de selectie na maanden rondreizen in de USA. Ongelofelijk maar waar ging die eerst om half negen in Nisseroi vreten halen in de kantine, vervolgens om half tien nog meer vreten halen in de kantine in Vorstenbosch en na de match nóg meer vreten weer terug in Nisseroi.
En maar klagen, die studenten, dat de studiebeurs niet toereikend is! Ja, wat wil je als je iedere zondag al voor het middaguur twee broodjes kaas, drie AA-tjes, een gevulde koek, twee bakken tomatensoep en een broodje bamischijf gaat halen? Ga toch fietsen, man.

Enfin, in Vorstenbosch waren we in ieder geval dik tevreden over de accomodatie. Prima kleedlokaal en de velden lagen er ook uitstekend bij. Als tegenstander troffen we een veteranenteam dat normaal slechts tweemaal 35 minuten voetbalt en zo werd het ook voor onze pot afgesproken.
Binnen 5 minuten gaven de oude knakkers bij de scheidsrechter al aan dat ‘t 8ste toch echt te hoog voor ze gegrepen was en dat bleek ook wel binnen de lijnen. Vanaf het begin af aan konden we rustig naar voren wandelen en kwamen de kanssen vanzelf. Helaas mistte we er een karrevracht. Schenk en Tonnie konden er alleen voor de keeper weing van brouwen en alleen met een leuk voorzetje van de Rover op ‘luie spits’ Ernst gingen we met 1 – 0 de rust in.
Wel heel erg knap afgemaakt hoor! Zie Ernst zelf. Wij dachten namelijk allemaal dat deze via het been van een Vorstenboschenaar in eigen doel rolde. Was niets van waar, claimde de spits. Het zal wel.

Na de thee werd het helemaal eenrichtingsverkeer. De Schenk (tweemaal) en Tonnie wisten nu wel te scoren en ons op 0 – 4 te zetten maar de score had veel en veel hoger uit moeten vallen. Ik denk dat we drie of vier keer voor open doel niet zo heel erg scherp waren.
Men. Edwin gebruikte de oefenpot maar meteen om wat rare dingen uit te proberen; Henk op linksback bijvoorbeeld, en Ton van Uden in de spits!
Het maakte niet veel uit. De tegenstander zat er zwaar doorheen en voor ons was de lol er ook al wel een beetje vanaf. Toch moet je dan in zulke wedstrijden wel altijd achterin de nul houden en daar hebben we dan Joan voor. Eenmaal schoten de gastheren op doel en die bal veranderde lelijk van richting. Joan hing al in de lucht richting rechterkruising maar moest alsnog met zijn linkertenen snel reageren om het stuk leer over te tikken voor een geweldige redding!

‘t 8ste – Joan; Rob Tomassen, Rob v Dijk, Ton, Niels, Ruud; Alan, Schenk, Marty, Marcel, Henk, Stefan, Maikel; Ernst, Tonnie.



Prinses Irene 7 - ‘t 8ste 1 - 3 (21-8-2011 vriendschappelijk)


Na maanden er naar uitkijken hebben we eindelijk de eerste pot weer in de benen. Zo vroeg in het seizoen is de derde helft vaak nog de minst zware van de drie! Om warm te draaien mochten we aantreden tegen het 7de waarbij we al onze nieuwe rekruten meteen konden testen.

Achter de schermen hebben we namelijk een drukke paar maanden achter de rug. Helaas hebben we afscheid moeten nemen van meubelstukken John Heijmans (weggegeven aan Blauw-Geel), Marc Pittens (gestopt) en coach John v/d Kamp (gestopt). Het nieuwe trainersduo Meneer Edwin & Meneer Twan doken echter direct de transfermarkt op en zo stalen we o.a. Ton v Uden en Stefan v/d Bogaard van ‘t 5de. Marcel Buuts keerde ook terug op De Schellen en die kennen we nog heel goed omdat we hem vele jaren als tegenstander van HVV hebben lopen vervloeken in de Heesche competitie. En, letterlijk op het allerlaatste moment, trokken we ook Ernst Evers nog aan; ex-HVVer die een jaartje lekker helemaal niets had gedaan. Een half uur voor de aftrap tekende die zijn contract en leverde daarbij net op tijd zijn pasfoto in.
Alle vier de aankopen begonnen uiteraard direct in de basis en bij hoge uitzondering mochten ze voor eenmaal nog zelf kiezen waar ze wilde spelen ook!

Onder een brandende zon konden we op het hoofdveld de eerste sprintjes trekken.
Het begin viel nog wat tegen en ‘t 7de was direct gevaarlijk en kon toch minimaal tweemaal alleen op Joan af. Ook probeerden ze het een paar keer van afstand maar het vizier stond nog niet op scherp en dan krijg je natuurlijk aan de andere kant de deksel op de neus. Een heerlijk pasje van Ernst stuurde Stefan de zestien in en die rondde heel koelbloedig af voor de 0 – 1.

Kijk, dat is nog eens een lekkere binnenkomer als nieuweling en Stefan liet heel de wedstrijd zien een goede aanwinst voor ons te zijn. Best fijn om eindelijk eens een echte linkspoot in de selectie te hebben. Mocht ik nu iemand op zijn tenen trappen binnen ‘t 8ste die ook denkt een goed linkerbeen te hebben dan moet-ie dat dan maar eens een keer laten zien binnen de lijnen!

Joan redde ons naderhand nog een paar keer voordat Stefan strak voorzette en De Schenk de 0 – 2 liet binnen mikken. Achterin was het af en toe met hangen en wurgen de boel bij elkaar houden maar konden we de 1 – 2 van Bjorn v. Oort (als Uw verslaggever dat goed heeft gezien) niet voorkomen. Bleef het tenminste nog wat spannend na de thee.

In de tweede helft ging het tempo er aardig uit, het 7de kwam ook niet meer heel erg dicht in de buurt en uiteindelijk gooide De Schenk de wedstrijd maar op slot met de 1 – 3. Een aardig eerste potje en de nieuwe aankopen lieten stuk voor stuk zien een versterking te zijn.

‘t 8ste – Joan; Rob Tomassen, Ton, Niels, Rob v Dijk, Emiel; Schenk, Marty, Marcel, Stefan, Maikel; Ernst, Tonnie, Alan

• Welkom bij Prinses Irene
• |
• Contact
• |
• Sitemap
• Realisatie : Juice