Historie Prinses Irene in een notendop
Jaren veertig
Rksv Prinses Irene werd 5 augustus1939 opgericht. Men wachtte tot die datum, omdat dan de naam hetzelfde kon worden als die van het tweede kind van Prinses Juliana en Prins Bernhard.
De eerste wedstrijden vonden plaats op de hoek Kromstraat-Tramstraat. Clubhuis werd café Van de Akker.
Tot het begin van de 2e wereldoorlog, speelde men onderlinge wedstrijden tegen tegenstanders uit de omgeving en tegen elftallen van mobilisatiemilitairen.
De Duitse inval op 10 mei 1940 maakte vrijwel een einde aan het beoefenen van de voetbalsport.
Op 19 september 1944 werd Nistelrode door de geallieerden bevrijd. De oprichter van de vereniging, meester van de Zanden, organiseerde een maand later al een heroprichtingsvergadering, waarna zich 26 leden aanmeldden.
Op 11 november 1944, werd de eerste wedstrijd gespeeld tegen een team van Engelse militairen. De bevrijders wonnen met 0-7.
In november 1945 werd de vereniging ingeschreven bij de Nederlandse Voetbalbond. De wedstrijden werden, na wat omzwervingen, op een weiland op “Het Kantje” gespeeld. Later werd aan "De Zwarte Molenweg" gespeeld.
Jaren vijftig
Op 19 februari 1950, werd het eerste kampioenschap behaald, maar promotie werd gemist. Het begin van de vijftiger jaren verliep moeizaam en het leek er zelfs even op dat de vereniging zou ophouden te bestaan. Nadat er echter vanuit “boerenkringen” bestuursleden toetraden bloeide de vereniging op. Men kwam zelfs met drie elftallen in competitieverband uit. In 1958 werd het 1e elftal kampioen in de 2e klasse 214 van de Brabantse Bond. Na een spannende nacompetitie werd uiteindelijk promotie afgedwongen naar de 1e klasse Brabantse Bond.
De vereniging kwam in een “flow”. Het seizoen daarop gingen maar liefst 10 elftallen, senioren en jeugd, de competitie in.
In de daaropvolgende jaren werd verschillende keren om promotie naar de 4e klasse gespeeld, maar het lukte steeds niet.
Jaren zestig
Het jaar 1964 was er eentje met historie. Op 19 april 1964 werd het 1e elftal kampioen en promoveerde rechtstreeks naar de 4e klasse KNVB. Ook de A- en C junioren werden kampioen.
In 1964 bestond de vereniging ook 25 jaar. Men kreeg een prachtig geschenk. Op 1 september opende de echtgenote van de commissaris van de koningin, mevrouw Kortman-Fleskens, sportpark “De Schellen”. Een eigen onderkomen, met echte kleedkamers, kantine en tribune was een feit.
Het 1e elftal werd een stabiele 4e klasser. Bijzonder is nog te vermelden, dat er door de jaren heen ook verschillende Molukse spelers in het 1e elftal en andere teams speelden. In die tijd waren gekleurde spelers nog een bijzonderheid in het voetbal.
Jaren zeventig
In 1971 werd er ook gestart met een vrouwenelftal. Dit elftal behaalde direct promotie via de nacompetitie.
In 1977 werd de vereniging uitgebreid met een afdeling (dames)korfbal.
Memorabel is nog een historische nederlaag in 1973 van het 1e elftal, in een beslissingswedstrijd tegen GVV ’57 uit Grave, op het terrein van Top in Oss, waardoor promotie naar de 3e klasse werd gemist.
Na vele jaren van hoogtij werd op de vooravond van het 40-jarig jubileum degradatie naar de 1e klasse Brabantse Bond een feit.
Jaren tachtig
In het seizoen 1981-1982 begonnen de Molukse inwoners van Nistelrode een eigen vereniging: FC Ewab. Alle Molukse spelers (senioren) vertrokken bij Prinses Irene.
Het 1e elftal speelde al die jaren in de 1e klasse onderafdeling (huidige 5e klasse). Daarna promoveerde men in 1988, met enig geluk, weer naar de 4e klasse. Het elftal werd tweede achter VOW maar, omdat dit team alle periodes had gewonnen, volgde er automatisch promotie naar de 4e klasse. Het jaar daarop volgde echter weer degradatie.
De vrouwen deden het beter in de periode 1980-1989. Zij werden verschillende keren kampioen. De promotiewedstrijden werden echter steevast verloren. De korfbaldames wisten in het seizoen 1985-1986 het eerste kampioenschap te behalen.
Jaren negentig
Het vrouwenvoetbal floreerde. Er werden vanaf de jaren negentig verschillende titels behaald. In 1998 promoveerde het elftal naar de landelijke 1e klasse. Het 1e elftal wist in 1994, met als coach Mari van Venrooij en leider John Gevers, het kampioenschap te behalen en het elftal promoveerde naar de 4e klasse. Na dertig jaar wachten, kon men met recht spreken van een historisch kampioenschap. In het seizoen 1997-1998 volgde degradatie. Na een emotionele beslissingswedstrijd werd, na verlenging, met 3-2 verloren van Juliana Mill.
Twee jaar later werd via een kampioenschap weer promotie afgedwongen. Eind jaren negentig raakte de korfbalafdeling in zwaar weer. Het 1e team werd in het seizoen 1998-1999 zelfs teruggetrokken. De dames hadden inmiddels wel de beschikking over een vast speelveld. Voorheen speelde men de wedstrijden her en der op het sportpark
Eenentwintigste eeuw
Sinds de eeuwwisseling gaat het crescendo met de korfbalafdeling, het 1e team behaalde verschillende kampioenschappen en promoties. Met name was er een grote aanwas van jeugd. In 2008 wist het jeugdige B1 team het Nederlands kampioenschap te behalen.
Het 1e herenelftal stond verschillende keren rond de winterstop op een degradatieplaats in de 4e klasse, maar wist dit dan telkens, door mooie reeksen van overwinningen, om te zetten in een hoge positie in de middenmoot.
Het 2e herenelftal, wist enkele keren kampioen te worden. In een bloedstollende beslissingswedstrijd werd, tegen Wilhelmina '08 uit Weert, na strafschoppen promotie afgedwongen naar de reserve 1e klasse.
In 2004 volgde René van de Ven, Gerard van Dijk op als voorzitter van de vereniging. Onder het voorzitterschap van Van de Ven zien we veel nieuwe initiatieven ontstaan.
In 2007 werd het 800e lid ingeschreven.
In het seizoen 2007-2008 wist het 1e herenelftal, met weer enkele Molukse spelers in het elftal, het kampioenschap te behalen in de 4e klasse H. In een seizoen waarbij op de beslissende momenten van de concurrentie werd gewonnen, werd directe concurrent Daw, in de laatste wedstrijd van het seizoen, met 1-0 verslagen. Het elftal promoveerde, voor het eerst in de historie, naar de 3e klasse KNVB.
Op dezelfde dag, 4 mei, werd ook het, steeds meer regionaal getinte, 1e vrouwenelftal kampioen in de 1e klasse D. Promotie naar de landelijk hoofdklasse werd gemist.
Het feest dat volgde op het dubbele kampioenschap, zal voor velen voor altijd in het geheugen gegrift blijven staan.
Het 1e korfbalteam speelde het hele seizoen, van de veldcompetitie, in de top van de ranglijst, maar moesten uiteindelijk in de kampioensrace afhaken. Wel promoveerde het team naar de overgangsklasse
In het genoemde seizoen werd ook een geheel nieuwe kleedaccommodatie, met diverse opslag- en besprekingsruimtes gerealiseerd.
In 2009 bestond de vereniging 70 jaar. Begin van dat jaar werd begonnen met de bouw van een geheel nieuwe kantine. Op 4 september 2009, opende de populairste sportbestuurder van Nederland, Erica Terpstra, het gebouw. Zij noemde het “een juweeltje”. Ook dit gebouw werd, net als de kleedaccommodatie, geheel door vrijwilligers en met veel steun van het bedrijfsleven gebouwd. Zonder dat de club extra financiële lasten kreeg, werd er in minder dan drie jaar een complex gebouwd, dat zijn weerga in de regio niet kent. In het nieuwe complex heeft ook dansvereniging “Dancing Kids” een eigen (dans)ruimte gekregen. In de kantine zal daarnaast dagbesteding voor een aantal mensen met een verstandelijke beperking plaats gaan vinden.
Bij de start van de competitie, in september 2009, werd door de korfbalafdeling een nieuw kunstgrasveld in gebruik genomen.